***Για να κάνεις σύγκριση τιμών και να απολαύσεις τις φθηνότερες διακοπές, κάνε click εδώ!***
Από τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο
Πριν από λίγες μέρες, ελάχιστοι πίστευαν ότι η Πορτογαλία θα μπορούσε να κατακτήσει το Euro. Αρκετοί ήταν αυτοί που έριξαν μέχρι και κατάρες στον Κριστιάνο Ρονάλντο για το χαμένο πέναλτι στον αγώνα με την Αυστρία, αφού δεν επιβεβαιώθηκε το στοίχημα τους. Αυτά, όμως, αποτελούν μακρινό παρελθόν. Από χθες αρκετοί από τους Έλληνες haters του Ρονάλντο βλέπουν με συμπάθεια την ομάδα του, ακόμα και τον ίδιο. Πιθανόν να είναι οι ίδιοι που τη μία μέρα λοιδορούσαν τον Παντελίδη και την άλλη ήξεραν όλη τη δισκογραφία του.
Η Πορτογαλία έδειξε τσαγανό και υπό την καθοδήγηση του ικανότατου Σάντος και του τραυματία Ρονάλντο έφτασε σε μια ιστορική επιτυχία. H αντίπαλος μας το 2004, έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία της στο υψηλότερο σκαλί της Ευρώπης. Αν το δει κάποιος ψυχρά και ουδέτερα, πρόκειται για μια πολύ μεγάλη μαγκιά της Πορτογαλίας, σχεδόν άθλος. Από τη στιγμή που ο αρχηγός και ηγέτης της κι ένας από τους καλύτερους παίχτες στον κόσμο, Κριστιάνο Ρονάλντο, αποχώρησε από νωρίς στο πρώτο ημίχρονο λόγω τραυματισμού, αυτή η επιτυχία αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία. Δεν είναι λίγο πράγμα να χάνεις τον άνθρωπο που περιμένεις να σε πάρει στις πλάτες του.
Ο Κριστιάνο Ρονάλντο έχει αμφισβητηθεί πολύ. Τουλάχιστον στην Ελλάδα αυτό το βλέπω πολύ συχνά και ειδικά τον τελευταίο καιρό, τέτοια φαινόμενα είναι αυξημένα. Το αλαζονικό του στυλ δεν ταιριάζει στο προφίλ των ''ταπεινών'' Ελλήνων. Πολλοί μάλιστα αποκαλούν κανονικό Ρονάλντο τον παλιό Βραζιλιάνο σταρ, θέλοντας να μειώσουν τον Πορτογάλο. Δεν είναι τυχαίο που οι περισσότεροι θεωρούν τον Μέσι καλύτερο ποδοσφαιριστή που στην τελική δεν έχει καταφέρει ούτε μια φορά να πάρει στις πλάτες του την πολύ πιο ποιοτική Εθνική του. Ο Μέσι μοιάζει καλό παιδί στα μάτια του Έλληνα. Δεν διαμαρτύρεται, δεν είναι τόσο εγωιστής, δεν είναι τόσο όμορφος. Έγινε γαργάρα ακόμα και η στιγμή που αγνόησε το παιδάκι που πήγε να του μιλήσει. Την άλλη μέρα βέβαια ζήτησε συγνώμη. Μπορεί όντως να μην είδε τον πιτσιρικά, αλλά δεν έχω λόγο να είμαι και σίγουρος.
Αυτή την εποχή ο Αργεντίνος επιθετικός πολιορκείται από τους συμπατριώτες του που προσπαθούν να τον μεταπείσουν να συνεχίσει στην Εθνική ομάδα. Κάτι μου λέει ότι θα μεταπειστεί και ότι αυτό είναι ένα κόλπο που χρησιμοποιούν τα συγκροτήματα εν ώρα συναυλίας. Το τελευταίο κομμάτι που δεν είναι ποτέ τελευταίο, καθώς περιμένουν να ακούσουν το λαϊκό μπιζάρισμα για να συνεχίσουν.
Την ίδια ώρα ο κατά δυο χρόνια μεγαλύτερος του, Ρονάλντο, έπαιξε για 2-3 λεπτά μ΄ένα πόδι και έμεινε όρθιος 1.5 ημίχρονο συν την παράταση για να δίνει οδηγίες στους συμπαίκτες του. Ο Κριστιάνο Ρονάλντο έζησε τον τελικό σαν ηγέτης, αλλά ταυτόχρονα σαν μικρό παιδί. Οι κινήσεις του, οι γκριμάτσες του, δείχνουν ότι είναι αυθεντικός, κάτι που είναι σπάνιο στις μέρες μας. Αν προσθέσουμε και το–όχι και τόσο διαφημισμένο- φιλανθρωπικό του έργο, προσωπικά δεν έχω καμία αμφιβολία για το ποια είναι η κορυφαία ποδοσφαιρική προσωπικότητα των ημερών…
