Από τον Σπύρο Τσιώτση
Δύσκολα τα πράγματα παιδιά. Όταν έρχεται η γιορτή των εμπόρων ερωτευμένων όλα τα καθαρόαιμα αρσενικά όλοι εμείς που δεν χαλάμε χατήρια εύκολα στο ασθενές φύλο, είμαστε αναγκασμένοι να υπομείνουμε διάφορες γλυκαναλάτες σάχλες. Ειδικά για μένα είναι διπλό το κακό γιατί γενικά έχω ένα θέμα με τα ήθη και τα έθιμα, πρώτον, και με τις μαζικές εκδηλώσεις του κοινού, δεύτερον. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ένα καλοκαιριατικό βράδυ, που μεταφέραμε τον πιτσιρικά ξαδέλφο του κολλητού μου για έξοδο και μας ρώτησε για που είμαστε εμείς. ‘Για σπίτι΄ του απαντήσαμε. ΄Καλά, Σάββατο βράδυ;΄ μας ρώτησε. Γελάσαμε και οι δυο... Καλά ακραίο λίγο το παράδειγμα και κάλλιστα κάποιος μπορεί να μας κατηγορήσει και για αντικοινωνικούς, αλλά το πιάσατε το νοήμα....
Καταλαβαίνετε, λοιπόν ότι όταν σου ζητάνε να συμμετάσχεις στο καρναβάλι που λέγεται γιορτή των ερωτευμένων, αρχίζουν οι δύσπνοιες. Γιατί είπαμε, ας μην το παίξουμε σκληροί άνδρες, από εδώ από εκεί μάλλον ναι θα πουμε στο τέλος. Γενικά, είμαι αρκετά βολικό άτομο που προσαρμόζεται εύκολα, αλλά σε αυτές τις λίγες φορές που θα πώ όχι είναι όχι πάει και τελείωσε. Στην περίπτωση του Αγίου Βαλεντίνου λοιπόν, ένα δώρο για να μην υπάρχει γκρίνια, αλλά κλασικό και ωραίο και ένα κανονικό δείπνο, είναι απαραίτητες παραχωρήσεις για να υπάρξει μια ισορροπία στη σχέση. Αλλά μη μου τραβήξεις πολύ το σχοινί γιατί το παιχνίδι θα χαθεί από τα αποδυτήρια. Σαχλά δωράκια με λούτρινα και καρδούλες και σοκολοτάκια σε σχήμα καρδιάς (που είναι και συνήθως πιο άνοστα από τα νορμάλ) και όλες αυτές οι κοκκινορόζ αήδιες, συνιστούν προσβολή της αισθητικής μου. Ως τέτοιες μου προκαλούν μια τάχιστα αναπτυσσόμενη αλλεργία,συνοδευόμενη από μπινελίκια. Όπα ρε νταή άντρα θα πουν μερικοί και μερικές. Σιγά μη βρίσεις, αφού είσαι σούζα το αλογάκι τύπος. Ενταξει, αλλά και μόνο η φάτσα που θα πάρω όταν τα δω όλα αυτά και τα πάρω κρανίο, φτάνει παίδες, δε χρειάζεται να βρίσω. Τόση ξινίλα που θα βγάλει η φάτσα μου είναι χειρότερη από όποιο βρισίδι πέσει. Γι αυτό από την αρχή ξεκαθαρίζω ότι δεν υπάρχει περίπτωση να με ‘διακοσμήσουν’ μια τέτοια μέρα. Εξάλλου όταν η μάνα σου μπαίνει στο σπίτι και βρίσκει αθλητικό εξοπλισμό, κομμάτια από υπολογιστή, βάσεις προφυλακτήρων, καπάκια καθρέφτη, μπάλες κ.ά μέσα στο σπίτι και δεν τολμά να βάλει χέρι, το να βάλεις καρδούλες γύρω-γύρω είναι ΠΟΛΥ ΚΑΚΗ ιδέα.
Αυτή λοιπόν η μη διακόσμηση είναι η πρώτη προϋπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι να μη δίνει εκείνη την μέρα κρίσιμο ματς η Φωκιαναρα. Εδώ προκύπτουν προβλήματα αφού ήδη η ομάδα έχει αποτελέσει αιτία κρεμάσματος για έξοδο, επομένος ίσως να βαδίζω σε λεπτό πάγο. Επομένως ανάλογα με τα δεδομένα θα αποφασίσω. Πάντως μια καλή ιδέα για να αποφύγετε τη δημόσια διαπόμπευση παλικάρια είναι να προσφερθείτε να ετοιμάσετε δείπνο στο σπίτι. Προσοχή όμως σύντροφοι!!! Απαραιτήτως να είναι από τα χεράκια σας!! Και μην κάνετε καμία μαλακία να παραγγείλετε και να πείτε ότι το φτιάξατε εσείς το δείπνο. Σίγουρα θα το καταλάβει και θα χαλάσετε όλη τη βραδιά. Θα θυμηθεί για εκείνη τη βραδιά που βγήκατε και καλά με τον Τάκη, αλλά αυτή το ξέρει ότι λέτε ψέμματα, όπως είπατε ότι φτιάξατε το δείπνο κτλ κτλ... Να συνεχίσω; Καλύτερα να το κάψετε παρά να παραγγείλετε απέξω. Ότι ετοιμάσατε φαγητό δείχνει ένα επίπεδο φροντίδας ιδιαίτερο και σίγουρα αποζημιώνει για την ακύρωση της εξόδου και όλων των παρελκόμενων.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο πιστεύω ότι έρχεται και η κρίσιμη ερώτηση από τους φίλους αναγνώστες. Τι γίνεται ρε Σπύρο αν δεν ξέρω να μαγειρεύω τόσο καλά; Θα σου έλεγα ότι η προσπάθεια μετράει αλλά καλύτερα κάνε αυτό που κάνω και εγώ. Πηγαίνετε έξω να φάτε.
