Από τον Σπύρο Τσιώτση
Κάθε φορά που κάποιος αποκαλεί το Survivor παιχνίδι επιβίωσης τύποι σαν τον Bear Grylls, χαμογελούν ειρωνικά. Περισσότερο θα έλεγα ότι είναι ένα παιχνίδι τακτικής και στρατηγικής, ομαδικής και ατομικής, παρά παιχνίδι επιβίωσης. Σίγουρα, η έλλειψη ανέσεων και το περιορισμένο φαγητό, δημιουργούν τριβές και βγάζουν τον χαρακτήρα του καθενός προς τα έξω. Αυτό είναι που αρέσει στον κόσμο και σε συνδυασμό με τις δοκιμασίες φτιάχνουν ένα ελκυστικό πακετάκι που ανεβάζει την τηλεθέαση γιατί συμμετέχουν και κάποιες πιο γνωστές φάτσες από τη μια πλευρά. Αν αυτό ήταν ένα πραγματικό παιχνίδι επιβίωσης, ίσως να μην ήταν και τόσο ευχάριστο.
Υπάρχουν κόνσεπτ στο εξωτερικό, όπου αφήνουν τους διαγωνιζόμενους τελείως μόνους με μια κάμερα σε μια τοποθεσία, για όσο αντέξουν. Εδώ υπάρχει πολύς κόσμος και ίσως αυτό να είναι ένα από τα πιο ενοχλητικά του παιχνιδιού, η παρακολούθηση 24/7. Στα άλλα παιχνίδια, απλά έχεις την υποχρέωση να κρατάς κάτι σαν ένα vlog για τη δύσκολη μοναχική καθημερινότητα. Όχι στο Survivorόμως, που πραγματικά μια οι συμπαίχτες μια το συνεργείο, για ερημιά δεν έχεις και πολύ ησυχία. Κατά τα άλλα και το νεράκι σου έχεις και φωτιά από ότι κατάλαβα αλλά και το νησάκι έχει μάλλον καλό κλίμα, τουλάχιστον όσο διάστημα γυρίζεται το σόου. Τι είπατε; Βρέχει και έχει λίγο ψύχρα; Θέλετε μήπως να σας πάμε Αμερική για πιο καλά; Στην Αλάσκα πιο συγκεκριμένα. Φαγητό επίσης έχει έστω και περιορισμένο που μπορεί να αυξηθεί άμα κερδίζεις στις δοκιμασίες, οι οποίες είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του παιχνιδιού.
Αν και το βαθμό δυσκολίας του δεν μπορείς να τον κρίνεις όχι μόνο εξ’ αποστάσεως αλλά ακόμα και από κοντά. Όπως είπε ο ολυμπιονίκης πολίστας Κοκκινάκης, αν δεν έχεις την ευκαιρία να προπονηθείς σε κάτι δεν μπορείς να ξέρεις την απόδοσή σου. Επομένως καλό είναι οι κρίσεις σε αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού να αποφεύγονται. Κάπου εδώ σταματώ να είμαι καλός και θα κράξω μερικά πράγματα που είδα για το πόσο άμπαλοι είναι οι παίχτες. Το βασικότερο θέμα στο νησί είναι το φαγητό. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι όταν φτάνει η ώρα της αποχώρησης πολλοί αιτιολογούν την ψήφο τους βάσει της συνεισφοράς του κάθε παίκτη στη συλλογή φαγητού μέσω των δοκιμασιών. Ή ακόμη και στην κατανάλωσή του, όπως στην περίπτωση Σπαλιάρα….. Σχετικά με το φαγητό λοιπόν οι παρατηρήσεις μου.
1.Δεν το ήξερες ότι θα είναι λίγο το φαγητό; Τι γκρινιάζεις συνέχεια; Πραγματικά, έχουν μεταδοθεί τόσα survivor και όλα έχουν δείξει το θέμα με το φαγητό. Άρα αν αποδεχθείς να συμμετάσχεις σε αυτό οφείλεις να είσαι σωματικά (δηλαδή να έχεις σταματήσει για αρκετές μέρες να τρως τον άμπακο) και πνευματικά έτοιμος, για μια εμπειρία με πολλές στερήσεις. Όχι να γκρινιάζεις συνέχεια για το φαί.
2.Μαθήματα διαχείρισης αποθεμάτων. Μια φορά την εβδομάδα δίνονται στην κάθε ομάδα κάποια αποθέματα. Επίσης κάθε 2-3 μέρες μπορείς να κερδίσεις έπαθλο φαγητού. Αν το διαχειρίσεις σωστά όλο αυτό μπορεί να μετριαστεί το θέμα της πείνας. Είναι χαζό να μπουκώνεσαι τη μια μέρα και να λιμοκτονείς την άλλη. Από το λίγο που είδα όμως αυτό ακριβώς γίνεται δηλαδή διαχείριση για τα πανηγύρια που αυξάνει κα την πείνα σε ρεαλιστικό επίπεδοι, αφού τη μια μέρα ντερλικώνεις και την άλλη τρως τα νύχια, αλλά και σε πνευματικό. Μετά δεν έχουν τι να φάνε και πλακώνονται….
3.Λίγο εγκράτεια ρε παιδιά… Ότι λέγαμε στα 2 σημεία παραπάνω. Ξέρεις τι παίζει με το λιγοστό φαγητό, αλλά αντί να έχεις χαμηλώσει ήδη το μεταβολισμό σου να καίει λιγότερες θερμίδες και να μοιράζεις τις μερίδες φαγητού που έχεις στη διάθεση σου, πέφτεις με τα μούτρα όταν σου φέρουν το βραβείο, λες και δεν υπάρχει αύριο. Έλα όμως που υπάρχει. Βέβαια, αυτές οι υπερβολικές αντιδράσεις είναι και στημένες για λόγους τηλεθέασης. Αλλά φύλαξε το μισό φαγητό σου και βάλε καλά στο χοντροκέφαλό σου ότι όσο είσαι εκεί ο στόχος δεν είναι να χορτάσεις απλά να μη λιμοκτονήσεις.
4.Κοίτα λίγο το ιντερνέτ πριν πας ταξίδι. Συμμετάσχεις σε παιχνίδι επιβίωσης σε μέρος που περίπου γνωρίζεις. Ψάξε στο ιντερνέτ πέντε πράγματα να διευκολύνεις τη ζωή σου. Τι επιτρέπεται να φας, τι πρέπει να προσέχεις, τι είδους καιρό έχει… Μην πηγαίνεις ξεβράκωτος στα αγγούρια.
5.Δεν τρώγονται τα πάντα. Άστο κάτω αυτό. Δεν ξέρω αν είναι στημένα αλλά περιστατικά με το δηλητηριώδες μπαλονόψαρο που το δηλητήριο του φτάνει να στείλει ακόμα και το συνεργείο και τον κινέζο με τα ξηροκάρπια είναι πραγματικά πολύ αστεία. Αρκεί να μην καταλήξει κάποιος στο νοσοκομείο, γιατί δεν τρώμε ότι βρούμε, σε αυτά τα τροπικά μέρη. Τα περισσότερα είναι συνήθως δηλητηριώδη και μπορεί να μην πεθάνεις, αλλά να σου προκαλέσουν διάρροια και αφυδάτωση. Καλά στο χωριό τους νομίζουν ότι είναι ρε γαμώτο;
6.Αν κουνιόσουν να βρεις λίγο φαγητό ίσως πέρναγε και η ώρα κάπως. Κάθονται όλη τη μέρα και κοιμούνται αντί να συλλέξουν έστω και ελάχιστο φαγητό, όπως κάνα ερπετό ή έντομο. Αυτό βέβαια προϋποθέτει να έχουν ψαχτεί τι είναι επικίνδυνο και τι τρώγεται (βλέπε νούμερο 4). Σε κάθε περίπτωση, αργία μήτηρ πάσης κακίας μην κοιμάστε όλη μέρα στη σκηνή
7. Πάνο αγόρι μου το νερό έχει βακτήρια τα βράζουμε όλα. Οκ το νερό είναι λιγοστό λογικά και μόνο για τα βασικά. Δεν είπαμε να κάνεις σαπουνάδα για να πλύνεις το δοχείο φαγητού αλλά βράσε λίγο νερό μέσα και ξέπλυνε το, να σκοτώσεις τα μικρόβια. Να το ξεπλένεις στη θάλασσα είναι αστείο. Όπως αστείο είναι να σε ενοχλεί η κάπνα στον πάτο της κατσαρόλας και όχι το γεγονός ότι δεν έχει αποστειρωθεί σωστά
Γενικά, για μένα το Survivor είναι πιο πολύ παιχνίδι διαχείρισης αποθεμάτων φαγητού και χειρισμού ανθρώπων και καταστάσεων. Άρα περισσότερο παιχνίδι στρατηγικής και τακτικής παρά επιβίωσης. Δεν έχει τόσο ενδιαφέρον για τα προσωπικά μου γούστα, αλλά καταλαβαίνω γιατί αρέσει στον κόσμο. Προφανώς συνδέονται με τους παίκτες και κάνουν και χαβαλέ για τα σκηνικά που γίνονται στις δοκιμασίες. Πιο πολύ πλάκα έχουν τα εύστοχα στάτους στο φεισμπούκ για το παιχνίδι, παρά το παιχνίδι το ίδιο. Α και παίδες οκ μην είμαστε υποκριτές όλοι έχουμε δει έστω και λίγο. Δεν είναι κάτι κακό να δεις survivor….
