Από τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο

Το reality του ΑΝΤ1 ξεκίνησε με πολλές προσδοκίες. Καταλάβαμε όμως πολύ γρήγορα ότι δεν πρόκειται να μας απασχολήσει ιδιαίτερα. Ενδεικτικά θα αναφέρουμε 5 λόγους, για τους οποίους συνέβη αυτό.

Η κακή επιλογή των παιχνιδιών

Σε αντίθεση με τα πολύ ενδιαφέροντα αγωνίσματα των Τούρκων στο Survivor, η επιλογή των παιχνιδιών στο Nomads είναι άθλια. Ισορροπίες με ραβδιά, ισορροπίες σε τραμπάλες, ισορροπίες σε σανίδες. Μια ώρα το κάθε ''αγώνισμα'' χωρίς καμιά πρωτοτυπία. Μ΄αρέσει που έφεραν και αθλητές στο Nomads για να κρατάνε ισορροπία στο αυγό.

Οι όχι και τόσο δύσκολες συνθήκες διαβίωσης

Δε μπορεί να μιλάς για reality επιβίωσης και οι μισοί να μένουν σε βίλα, να τρώνε τον αγλέορα και να αλλάζουν τρεις μπλούζες την ημέρα. Αυτοί περνάνε καλύτερα και από εμάς. Τι ενδιαφέρον μπορει να σου προκαλέσει αυτό;

Η συγκίνηση με το ζόρι

Κάθε λίγο και λιγάκι προσπαθούν να μας συγκινήσουν με τα γράμματα στους παίχτες. Και κλάμα οι παίχτες και ζάπινγκ εμείς.

Οι κακοτεχνίες

Αυτό το πράγμα με τον βρεγμένο φακό έχει καταντήσει κουραστικό. Ναι οκ, βρέχει στο Παλαουάν, αλλά δουλειά σας είναι να βρείτε έναν φακό της προκοπής. Η εικόνα πολλές φορές είναι εντελώς ερασιτεχνική.

Η επιλογή cast

Ο κόσμος γουστάρει ίντριγκα. Γουστάρει Χανταμπάκηδες να τους πετάει έξω. Το Νοmads έχει πολύ ήσυχα παιδιά για τα δεδομένα ενός reality. Δεν ταυτίζεται εύκολα ο κόσμος χωρίς ίντριγκα. Έχω την αίσθηση ότι αν υπάρχει κάτι που οι περισσότεροι θέλουμε, είναι να δούμε τη φάτσα της Αποστολίας Καλαμπούκα (Ζώη) την ώρα που θα αποχωρεί. Ούτε όμως οι νυφίτσες μπορούν να σώσουν το Νοmads. Εύχομαι τουλάχιστον τα 150 να τα κερδίσει ένας από την τριάδα Μαυρίδη, Αναδιώτη, Κατσινόπουλου.

Για να βρείτε τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο στο facebook, πατήστε εδώ