Από τον Σπύρο Τσιώτση
Όταν ξεκίνησα να σκέφτομαι αυτό το άρθρο ήμουν από την άλλη πλευρά. Εξηγούμαι στα γρήγορα. Σε όλα σχεδόν τα άρθρα που διαβάζω υπάρχουν οργισμένες ή το λιγότερο επικριτικές και πικρόχολες απαντήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από κάτω από αυτά. Αναρωτήθηκα, γιατί οι αναγνώστες είναι τόσο επιθετικοί αλλά και παντογνώστες; Μετά άρχισα να κοιτάω πιο προσεκτικά το περιεχόμενο των άρθρων πέρα από το θέμα και τον τίτλο. Μήπως γράφουμε μόνο για τα κλικς;
Πολλές φορές δεν παίζει κανένα ρόλο καν η θεματολογία. Παραδείγματος χάρη αυτές τις μέρες πέρα από τα εσωτερικά πολιτικά και αθλητικά, έχουμε το θέμα της Μακεδονίας και των Σκοπίων και το θέμα με την σεξουαλική παρενόχληση. Αν γραφτεί ένα άρθρο το οποίο λέει ότι δε μας ενδιαφέρει το όνομα και ας τα πούνε όπως θέλουν τα Σκόπια, θα γίνει χαμός. Στον αντίποδα αν κάποιος γράψει να μπουκάρουμε και να προσαρτήσουμε τα Σκόπια αν δεν θέλουν όνομα που εμείς τους λέμε, πάλι τα σχόλια θα είναι άπειρα. Μάλιστα για να θέσω σε ρεαλιστικότερες βάσεις την κατάσταση που περιγράφω, θα αναφέρω ένα άρθρο πάνω στο σχολιασμό μιας εκδήλωσης κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης στο Χόλυγουντ και τα σχόλια που προκάλεσε.
Στη συγκεκριμένη εκδήλωση, εμφανίστηκαν ορισμένες γνωστές πρωταγωνίστριες με ντεκολτέ (ή όλες δεν το έψαξα καλά). Ο συντάκτης του άρθρου ήθελε μάλλον να δηλώσει ότι είναι οξύμωρο σε μια εκδήλωση που αποσκοπεί να βάλει ένα τέλος στην σεξουαλική εκμετάλλευση των γυναικών στο χώρο του κινηματογράφου, να εμφανίζονται οι συμμετέχουσες με τόσο σεξουαλική έμφαση στην εμφάνισή τους. Ήταν μια άποψη η οποία ήθελε πολύ λεπτούς χειρισμούς να αποδοθεί, καθώς η άλλη πλευρά μπορεί να υποστηρίξει ότι ντύθηκαν έτσι ως ένα μήνυμα ότι μπορούν να φοράνε ότι θέλουν χωρίς να γίνονται λεία στα χέρια των σεξουαλικών αρπακτικών. Δεν είναι αυτό το θέμα μας όμως επί της παρούσας, καθώς είναι πολύ μεγάλη συζήτηση αυτή.
Αντί των εύστοχων και προσεκτικά διατυπωμένων ερωτήσεων για την εκδήλωση, ο συντάκτης άρχισε τις χοντροκομμένες ομορφιές και τις διατυπώσεις τύπου "κρέας για πούλημα" προκαλώντας την οργή πολλών γυναικών αλλά και αντρών. Έχασε την μπάλα και έχασε και το δίκιο του θα έλεγε κανείς. Ήταν όμως τόσο λάθος αυτά που έγραψε για τον σκοπό που τα έγραψε; Αν έκανε μια πιο ουσιαστική και προσεκτικά ζυγισμένη κριτική ποιος θα ασχολιόταν με το άρθρο; Πάρα πολύ λιγότεροι. Στην ψηφιακή εποχή δεν μετράμε φύλλα που πούλησε το έντυπο. Αλλά κλικαρίσματα, τα οποία είναι τζάμπα για τον αναγνώστη. Πόσες κυρίες, θα πλήρωναν για να διαβάσουν το συγκεκριμένο άρθρο; Θα το αγόραζαν σε έντυπη μορφή, στηρίζοντας έμμεσα τον συντάκτη; Δε νομίζω πολλές. Αντίθετα, σίγουρα όλες άνοιξαν τον σύνδεσμο για να ενημερωθούν ακριβώς τι έγραφε το άρθρο. Σκοπός όμως επετεύχθη. Τα πολλαπλάσια νούμερα από ότι αν έγραφε ένα λιγότερο επιθετικό άρθρο, πιθανώς καταγράφηκαν. Με αυτά τα νούμερα πας στον διαφημιστή και λες κοίτα αναγνωσιμότητα που έχω.
Με όλη αυτή τη φασαρία όμως συχνά χάνεται η ουσία των γεγονότων. Στην ίδια εκδήλωση για τα θύματα της σεξουαλικής παρενόχλησης έβγαλε λόγο η Όπρα Γουίνφρει. Πολλοί έσπευσαν να πουν ότι ήταν ένας λόγος προεδρικού υποψήφιου. Στις δύσκολες μέρες που διανύει η Αμερική, μια γυναίκα έγχρωμη πρόεδρος, φαντάζει ιδανικό σενάριο σε σχέση με τον ανεκδιήγητο Τραμπ. Όμως, η ίδια είχε άριστες σχέσεις με τον αρχικατηγορούμενο για πληθώρα σεξουαλικών παρενοχλήσεων Χαρβει Γουαινστιν. Το ήξερε ότι ο φίλος της ήταν σεξουαλικό αρπακτικό; Μάλλον ναι, αλλά επίσης ήταν ένας πολύ ισχυρός άντρας στο χώρο του θεάματος που η ίδια δούλευε. Και να μην το ήξερε, η άγνοια της θα έπρεπε να την κάνει να προβληματιστεί και όχι να βγαίνει μπροστά για την επίλυση ενός προβλήματος του οποίου η ίδια αποτελεί κομμάτι. Είναι μάλλον θρασύ και ίσως υποκριτικό αν γνώριζε τι έκανε ο επιδειξίας (συν τοις άλλοις) φίλος της. Η προώθηση ενός τέτοιου ατόμου για υποψήφια Πρόεδρο των ΗΠΑ θα έπρεπε να είναι το βασικό θέμα και όχι το ντεκολτέ της Kate Hudson. Αλλά θα ήταν ένα βαρετό άρθρο χωρίς πολλά χτυπήματα από αναγνώστες. Εκτός αν έλεγε ότι μια αραπίνα φίλη βιαστή θέλει να βγει πρόεδρος των ΗΠΑ. Όλοι θα το διάβαζαν αυτό και θα έβριζαν στον τομέα των σχολίων από κάτω.
Το ζήτημα είναι ότι ακόμη και ως αναγνώστες έχουμε ευθύνες και υποχρεώσεις. Την υποχρέωση να προσπερνάμε άρθρα που αποσκοπούν μόνο να κάνουν ντόρο και όχι χρήσιμη επωφελή συζήτηση. Διαφορετικά κάνετε τη δουλειά αυτού που κατακρίνετε.
