Από τον Σπύρο Τσιώτση
Μυκονόοοος. Η κραυγή του καλοκαιριού τα τελευταία χρόνια. Τα τελευταία πολλά χρόνια για τους Έλληνες αλλά και για πάρα πολλούς ξένους τουρίστες, διάσημους και μη. Δεν έχω πάει ποτέ στη Μύκονο, όχι γιατί είναι της μόδας και εμπορική και εγώ είμαι ένας εναλλακτικός, ψαγμένος, διαφορετικός, σκεπτόμενος, αυθύπαρκτος και όλα τα σχετικά επίθετα άνθρωπος. Απλά δεν έτυχε. Την έχω δει από το λιμάνι που έχει πιάσει το πλοίο. Για τα δικά μου γούστα κρανίου τόπος, πολύ ξεραϊλα σαν φυσικό περιβάλλον. Αλλά είμαι σίγουρος ότι θα είναι πολύ ωραία σαν νησί κατά τα άλλα. Πολλοί επισκεπτές, αρκετοί του διεθνούς τζετ σετ, αφήνουν πολύ χρήμα για να γίνονται ωραίες εγκαταστάσεις και μαγαζιά, υποδομές και αυτό φαίνεται, το έχω δει στις φωτογραφίες σας.
Ποιες φωτογραφίες, θα ρωτήσετε. Τις δορυφορικές; του γουγκολ; Όχι. Στις χιλιάδες δικιές σας φωτογραφίες που ανεβάζετε από 25 Μάη μέχρι 56 Αυγούστου (αυτή η μάστιγα!!!). Το οποίο γεγονός με οδηγεί στο κεντρικό ερώτημα αυτού του άρθρου. Πόσα εκατομμύρια, άντε εκατοντάδες χιλιάδες να μην είμαι υπερβολικός, χωράει ταυτόχρονα η Μύκονος; Γιατί αν κάνουμε μια βόλτα σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ειδικά το ινσταδραμ όπου ανεβάζεις μόνο φωτογραφίες το 75% της αρχικής μου είναι στη Μύκονο (και περνάει τέλεια εννοείται). Επίσης εννοείται ότι όλοι αυτοί συχνά ανήκουν στην κατηγορία όπου δεν μπλέκεις, what about last night και δεν μας βλέπουν καν. Εντάξει περνάτε τέλεια και μπράβο σας αλλά γιατί ας πούμε δεν βλέπω τόσες φωτογραφίες από την επίσης υπέροχη και τεράστια Κρήτη; Συγγνώμη τώρα θα γίνω λίγο διδακτικός και ίσως κουραστικός με αριθμούς αλλά θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος.
Θα σας δώσω δυο παραδείγματα από τις Κυκλάδες για να καταλάβετε γιατί η Μύκονος δεν μπορεί να έχει τόσοοοοο κόσμο ταυτόχρονα. Σαντορίνη έκταση 76 τετραγωνικά χιλιόμετρα, τουρίστες, πολλά κρουαζιερόπλοια, μόνιμος πληθυσμός 15.000 περίπου. Αποτέλεσμα, φωτογραφίες όπου μοιάζουν με διαδήλωση στις τοποθεσίες με ωραίο ηλιοβασίλεμα. Η Πάρος με ανάλογο πληθυσμό αλλά τριπλάσια περίπου έκταση αν και κοσμοπολίτικο νησί με πολλούς Έλληνες και ξένους τουρίστες, δεν έχει τέτοια πυκνότητα κόσμου στις φωτογραφίες. Δεν υπάρχει μποτιλιάρισμα. Η Μύκονος έχει 10.000 μόνιμους κατοίκους (στους οποίους μάλλον δεν περιλαμβάνονται οι εποχιακοί υπάλληλοι) μόλις 3.000 λιγότερους από Πάρο αλλά τη μισή έκταση.
Επιπλέον, όπως είπαμε στην Μύκονο, πάνε πλούσιοι και διάσημοι σε μεγαλύτερο βαθμό. Όλοι αυτοί, έχουν δικό τους προσωπικό (από υπηρέτες , μάγειρες μέχρι σωματοφύλακες) και ακόμη και αν μένουν πχ στα πολυτελή σκάφη τους, βγαίνουν και έξω. Μόνο όλοι αυτοί οι Άραβες με τις καμήλες του Ρέμου, φανταστείτε τι σωματοφύλακες θα έχουν. Επομένως αν τα βάλει κανείς όλα κάτω, θα περίμενε φωτογραφίες από τη Μύκονο και τις παραλίες της ανάλογες με αυτές από τις Παραλίες της Κίνας. Αλλά στις πολύ ωραίες φωτογραφίες σας, που ανεβάζετε σχεδόν καθόλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, αυτό δεν αποτυπώνεται.
Όντως έχει πολύ κόσμο, αλλά όχι πήχτρα. Έχει δηλαδή τόσο κόσμο, όσο για να είναι κοσμοπολίτικο το νησί, χωρίς να είναι πανηγύρι. Ποια είναι η εξήγηση γι αυτό το παράδοξο; Μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις δε λέμε; Βγάζουν όλοι φωτογραφίες που δεν δείχνουν τον τόσο κόσμο; Δυο είναι οι λέξεις κλειδιά για μένα. Υπερβολή και επίδειξη. Βάλτε κάπου εκεί ανάμεσα και την Νεολληνάρας και έτοιμη η συνταγή.
Έχουμε νομίζω μια διαχρονική περίπτωση ροζ φλαμίνγκο. Η μεθοδολογία μάλλον απλή. Πάμε μια φορά το χρόνο στη Μύκονο. Τραβάμε άπειρες φωτογραφίες. Τις ανεβάζουμε ανά τακτά χρονικά διαστήματα, λίγες λίγες. Έτσι δημιουργείται η εντύπωση ότι είμαστε/πάμε συνέχεια εκεί. Ότι ελέγχουμε τη φάση ότι είμαστε σπουδαίοι, ότι είμαστε τρέντυ. Αλλά είμαστε;
Για να βρείτε τον Σπύρο Τσιώτση στο facebook, πατήστε εδώ.
