Από τον Σπύρο Τσιώτση

Αφήστε ένα σχόλιο για το άρθρο κάτω από τη σελίδα του simplyman εις το facebook και κερδίστε ένα διπλό εισιτήριο για την επόμενη τελευταία συναυλία των Πυξ Λαξ ή των Σκόρπιονς στην Ελλάδα!!!! Εντάξει συγγνωμη χιλιοειπωμένο το αστειάκι αλλα πραγματικά μου ήταν δυσκολο να κρατηθώ ρε παιδιά, δείξτε λίγο κατανοήση. Πριν λίγες ημέρες εδώ στην Κέρκυρα, όπου διακοπάρω (συγγνώμη ε;) είχε συναυλία για χιλιοστή φορά ο Παπακωνσταντίνου. Ξέρετε ο Βασίλης όχι ο άλλος. Έτσι άρχισα να σκέφτομαι ποιοί είναι οι πιο τύποι οι οποίοι πάνε στις συναυλίες. Είτε είναι του Βασίλη είτε του Θανάση είτε του Ρομπέρτου (Robbie Williams) ή των Metallica. Και ιδού που κατέληξα:

Ο ινσταγράμ. Υπάρχουν σχεδόν καθιερωμένες συναυλίες που κάνουν εγχώριοι κυρίως καλλιτέχνες σε διάφορες πόλεις ανά την Ελλάδα. Πχ Ο Αντώνης Ρέμος με τις καμήλες του. Μάλλον χωρίς γιατί αν τις είχε τη συναυλία θα παρακολουθούσε ο φίλος που ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Δεν πάει τόσο για τη συναυλία, να απολαύσει δηλαδή τον αγαπημένο του καλλιτέχνη, αλλά για να λέει ότι ήταν εκεί. Ενώ εσείς όχι και δε σας χάλασε δευτεράντζες. Μια σουπερ αποκλειστική συναυλία ενός πρώτου ονόματος παγκοσμίως, είναι το έναυσμα ενός φωτογραφικού αμόκ που παθαίνει ο φίλος, τραβώντας φωτό, αλλά κυρίως κάνοντας λάιβ αναμετάδοση σχεδόν όλη την ώρα τη συναυλία. Σχεδόν πάντα σε άθλια ποιότητα δε καθώς είχε βρει εισιτήρια πίσω-πίσω. Μας κούρασες! Το μάθαμε όλοι ότι πήγες σε γαμάτη συναυλία.

Ο κυνηγός. Την ίδια μέρα λοιπόν που είχε συναυλία ο Βασίλης στην πόλη της Κέρκυρας, ο Σάκης είχε συναυλία σε ένα παραλιακό κλάμπ. Είσαστε έτοιμοι; Και αυτό αποτελεί το φυσικό βιότοπο του κυνηγού όπου πάει για καμάκι στη συναυλία. Αποφεύγει τις συναυλίες με εξειδικευμένο κοινό καθώς μια σύντομη συζήτηση, μπορεί να αποκαλύψει τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους πήγε εκεί. Καλλιτέχνες με κεντρικό ρεύμα ακροατριών προτιμώνται.

Ο φαν. Ίσως ο πιο ωραίος τύπος για να είναι κοντά σου σε μια συναυλία. Ξέρει πάρα πολλά για τον καλλιτέχνη, το διασκεδάζει, τραγουδάει όλα τα τραγούδια και ίσως στα πρήζει κάποιες ώρες με τις πληροφορίες για την μπάντα που παίζει. Όμως δεν το παρακάνει αφού έχει έρθει να περάσει καλά και γενικά είναι συμπαθής.

Ο πορωμένος φαν. Πολύ απλά ο πρήχτης, γκαρίζει όλα τα τραγούδια και δε σε αφήνει να ακούσεις τίποτα. Το δε πιο ανατριχιαστικό νομίζει ότι είναι φιλαράκι με τον καλλιτέχνη, του λέει μπράβο μετά από τότε τραγούδι, ξέρει μέχρι και πότε πήγε τελευταία φορά τουαλέτα και δυστυχώς αισθάνεται την ανάγκη να το μοιραστεί μαζί σου.

Ο εγώ ήρθα για την παρέα. Περνά απαρατήρητος από το ανεκπαίδευτο μάτι. Αλλά ένας τακτικός θαμώνας των συναυλιών, θα τον καταλάβει από το συχνά απορημένο έως τρομοκρατημένο βλέμμα του και από το γεγονός ότι δεν τραγουδάει σχεδόν κανένα τραγούδι.

Οι συναυλίες γενικά είναι μια ωραία εμπειρία και όσο πιο καλή είναι η διοργάνωσή τους τόσο βελτιώνεται η εμπειρία σου. Επίσης, είναι και το καλύτερο κριτήριο για το πόσο πραγματικά αξίζει ένας καλλιτέχνης, τι προσωπικότητα έχει και πόσο συνδέεται με το κοινό του.

Για να βρείτε τον Σπύρο Τσιώτση στο facebook, πατήστε εδώ.