Από τη Μαρία Σκαμπαρδώνη

Σας ευχαριστώ έρωτές μου. Και εσένα, που έμεινες δίπλα μου και βοήθησες τις πληγές μου να κλείσουν γρηγορότερα, εσένα που μου έδωσες αγάπη ατόφια και αληθινή, εσένα που με άφησες και τίμια δε φέρθηκες. Έρωτές μου, ο καθένας από εσάς μέσα μου ‘’έγραψε’’ μοναδικά.

Μίσος δε νοιώθω για κανέναν άνθρωπο που αγάπησα. Δε θα μπορούσα να αισθανθώ, όλοι σας δάσκαλοί μου υπήρξατε. Και στα καλά και στα κακά. Εσείς που με αγαπήσατε μου χαρίσατε όμορφες στιγμές στις οποίες το σώμα και το πνεύμα μου βίωσε με πάθος και ορμή. Εσείς που με πληγώσατε, με μάθατε πως όλα τα πράγματα κάποια στιγμή τελειώνουν, πως οι άνθρωποι μπορούν να μας διαψεύσουν και εκεί που νομίζεις που κρατάς την ευτυχία, εκείνη άξαφνα σαν πεταλούδα να σου φύγει.

Εσείς που πληγές μου ανοίξατε, με διδάξατε πως άνθρωπος ατιμίας δε θα ήθελα να γίνω ποτέ. Μου δείξατε πώς μπορώ να γίνω ένας καλύτερος άνθρωπος, βελτιώνοντας την ψυχή μου και καλλιεργώντας το δώρο της συγχώρεσης.

Όλους σας αγαπώ. Τα καλά σας έχω κρατήσει μέσα μου και ας μερικοί δύσκολη έκαναν τη ζωή μου με τα λάθη και τις παραλείψεις τους. Δεν μπορείς να μισήσεις, άλλωστε, ανθρώπους που αγάπησες πολύ. Όχι, αγάπες μου περασμένες. Δε θα σας κατηγορήσω, δε θα ευχηθώ για εσάς να περνάτε άσχημα ή να σας βρει κακό. Θα πιω και θα μεθύσω στην υγειά σας και για όλα αυτά που περάσαμε μαζί. Να περνάτε καλά, είστε ο θησαυρός μου τον οποίο και δε θα πουλήσω ποτέ.

Για να βρείτε τη Μαρία Σκαμπαρδώνη στο faceboοk, πατήστε εδώ.