Από τον Σπύρο Τσιώτση
Στην Ελλάδα περνάμε καλά και τα Χριστούγεννα και αυτό πρέπει να βγαίνει και προς τα έξω. Εννοώντας με το έξω... κλασικά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σε ποιο σημείο όμως άραγε σταματάμε να περνάμε καλά για τους εαυτούς μας και την παρέα μας και αρχίζουμε απλά να στήνουμε φωτογραφικά κάδρα για να τα ανεβάσουμε στο instagram; Εγώ είμαι γκρινιάρης το ξέρω αλλά μήπως έχει κουράσει το θέμα και το θέαμα με τις φωτογραφίες από κοψίδια και κουραμπιέδες;
Αν και η αρχική μας σελίδα τόσο στο Facebook όσο και στο instagram, μας εμφανίζει εκείνους τους φίλους που αλληλεπιδράμε περισσότερο και άρα αποτελεί μία τάση των προτιμήσεων μας, αυτές τις γιορτινές μέρες παρατηρείται μία μονοτονία σε αυτά που σκρολάρουμε στο κινητό μας, με αποτέλεσμα, ο αντίχειρας μας να κινδυνεύει με εξάρθρωση καθώς πράττουμε την ανοδική κίνηση για να δούμε και τίποτα άλλο.
Εκτός από τα κλασικά, Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα, βλέπουμε να αποτυπώνεται μία συγκεκριμένη θεματική από φωτογραφίες. Πορτραίτα από γαλοπούλες, κοψίδια κουραμπιέδες και μελομακάρονα πλημμυρίζουν σε υπέρμετρο βαθμό τις οθόνες μας. Λίγο πολύ τα περισσότερα φωτογραφικά κάδρα μοιάζουν μεταξύ τους, σε βαθμό παρεξήγησης, καθώς υπάρχει κοινή θεματολογία. Θα μου πείτε μήπως γίνεσαι λίγο στριμμένος; Γιατί να μην ανεβάσω μία φωτογραφία από γιορτινό τραπέζι;
Μα το ζήτημα είναι ακριβώς αυτό, ότι δεν ανεβάζουμε μία φωτογραφία μόνο για το καλό που λένε. Αλλά κάνουμε λεπτό προς λεπτό αναμετάδοση της μάσας και και του περίδρομου η οποία λαμβάνει χώρα σε κάθε ελληνικό σπίτι, τις άγιες ετούτες μέρες. Μία φωτογραφία θα αρκούσε για να αποτυπώσει καταστάσεις τις οποίες όλοι έχουμε ζήσει και θα ζήσουμε ξανά και ξανά. Εννοώ τις στιγμές κατάνυξης φυσικά. Αντίθετα βρίσκω εξαιρετικά ενδιαφέρουσες φωτογραφίες από ταξίδια αυτή την εποχή και είναι πολύ ωραίο που οι φίλοι μας στα κοινωνικής δικτύωσης τις μοιράζονται με εμάς αυτές τις νέες εικόνες. Κατά τα άλλα ο κουραμπιές δεν έχει κάτι καινούργιο να δω..νομίζω.
Θα κλείσω με μία παρατήρηση την οποία έκανα σήμερα το μεσημέρι όταν πήγα γύρω στις 1:00 για έναν καφέ και είχε ελάχιστο κόσμο. Σίγουρα πήγα αργοπορημένος και πολλοί είχαν σπεύσει στα σπίτια τους για φαγητό ή ακόμη και για να βοηθήσουν στην προετοιμασία του. Χαχα απόπεπιρα για αστειάκι. Να μασαμπουκώσουν πήγαν όλοι βέβαια. Αλλά εκείνη την ώρα σκέφτηκα ένα post που διάβασα παραμονή των Χριστουγέννων. Το οποίο μέσες άκρες έλεγε, να σας ευχηθώ χρόνια πολλά γιατί μετά που θα βγω έξω να διασκεδάσω θα συνεχίσω να γράφω και να ανεβάζω φωτογραφίες. Ίσως κάποιοι έφυγαν νωρίτερα για να στήσουν το τραπέζι με τη γαλοπούλα για φωτογράφηση!





