Από τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο
Οι καλοκαιρινοί ρυθμοί έχουν αφήσει λίγο ελεύθερο χρόνο, η ζέστη δεν σου επιτρέπει να κάνεις πολλά και οι επισκέψεις στο youtube έχουν γίνει συχνότερες. Τι καλύτερο λοιπόν από το να χαζεύεις ''Αυθαίρετους''. Η δική μου αγαπημένη και σίγουρα πιο προφητική σειρά στην ελληνική τηλεόραση. Εκεί όμως συνειδητοποιείς, ότι παρόλο που κάποια πράγματα τα νιώθεις σαν χθες, έχουν περάσει τελικά αρκετά χρόνια. Αρκεί να σας αναφέρουμε αυτά που βλέπαμε στα σίριαλ εκείνης της εποχής και τώρα μας φαίνονται μακρινά έως ανέκδοτο...
Η πρωταγωνίστρια δεν ήταν πάντα νέα και μοιραία.
Θυμήσου μόνο τις Τρεις Χάριτες και το Ρετιρέ. Ήταν μοιραία η Άννα Παναγιωτόπουλου ή η Κατερίνα Γιουλάκη; Η Έλντα Πανοπούλου ήταν νέα, αλλά όχι μοιραία. Μόνο για τον Τάσο Κωστή....
Ο ωραίος της σειράς ήταν ωραίος άνδρας και όχι ωραίο παιδί.
Η ομορφιά είναι υποκειμενική, αλλά η Σκλεναρίκοβα είναι για όλους ωραία. Σε μερικές περιπτώσεις η ομορφιά είναι αντικειμενική και απλά εσύ ''αποφασίζεις'' αν γοητεύεσαι. Εν πάσει περίπτωση, ποιος μπορεί να πει ότι ο Μιχαλόπουλος και ο Γκλέτσος δεν ήταν ωραίοι άνδρες; Αντίθετα, όποια γουστάρει τον Τότσικα μπορεί απλά να πει ότι είναι ωραίο παιδί. Είναι φανερό ότι στην εποχή μας υπάρχει εξιδανίκευση της νιότης.
Το καντράν του τηλεφώνου
Θα μπορούσατε να φανταστείτε τον εαυτό σας να παίρνει τηλέφωνο και να περνάνε 3 δευτερόλεπτα για να πάρετε ένα νούμερο. Και όμως οι άνω των 30 το έχετε κάνει πολλές φορές. Τα παλιά τηλέφωνα ήταν της υπομονής και όλοι εμείς που σχηματίζαμε έναν αριθμό είχαμε μπόλικη από δαύτην.
Κλείστο το τηλέφωνο, πληρώνω
Ένα τηλεφώνημα στοίχιζε αρκετά τότε. Η γυναίκα έπαιρνε τη φίλη της και από πάνω ο τσιγκούνης σύζυγος ωρυόταν επειδή πλήρωνε. Η πλάκα είναι ότι τώρα η τηλεφωνική συνδιάλεξη είναι τσάμπα, αλλά όλοι μιλάνε στο facebook.
Ο ψυχολόγος σ΄έβαζε σε ξαπλωτή πολυθρόνα
Για σένα που φοβάσαι να στείλεις τη γυναίκα σου στον ψυχολόγο μη τυχόν και την ξαπλώσει, μάθε ότι πλέον αυτή η ξαπλωτή πολυθρόνα υπάρχει μόνο στα σίριαλ των 90s.
O αξύριστος γαμπρός ήταν περιθωριακός
Φαντάσου τη φάτσα του Χρήστου Βαλαβανίδη, όταν του έφερνε η κόρη του στο σπίτι έναν αρκετά αξύριστο τύπο. Θα τον πέταγε έξω με τις κλωτσιές, λειτουργώντας με βάση τα κοινωνικά στερεότυπα της εποχής. Τώρα αυτό ακούγεται ανέκδοτο.
Η αγωνία για τη συνέχεια τους
Τα παλιά σίριαλ σίγουρα έκρυβαν περισσότερο σασπένς. Πρώτον γιατί τα καινούρια σίριαλ δεν έχουν προσεγμένη πλοκή και δεύτερον γιατί όλο και θα πάρει κάπου το μάτι σου τη συνέχεια. Κατ΄εμέ κακώς διαρρέει η εξέλιξη τους. Είναι όπως η ζωή. Αν ξέρεις το κακό που θα σου φέρει το ''αύριο'', πως θα ζήσεις το ''σήμερα'';
