Από τον Γρηγόρη Τερζάκη
Προχτές το βράδυ σε ένα κεντρικό πολυκατάστημα του Τορόντο στον 3ο όροφο σταμάτησα για λίγο να ρίξω μια ματιά σε μια νέα αντρική χειμωνιάτικη σειρά ρούχων που παρουσίαζε ενδιαφέρον. Μπόρεσα να διερευνήσω το inspiration του designer μόνο για λίγα λεπτά αφού έκανε αισθητή αμέσως την παρουσία της μια εξαιρετικής ομορφιάς oriental γυναίκα που έψαχνε να βρει κάποιον Giant (κάποιον Γίγαντα δηλαδή)
Υπήρξε μια αναστάτωση στο κατάστημα, καθώς ο ένας υπάλληλος ρωτούσε τον άλλο για το που βρίσκεται ο περίφημος Γίγας. Ο Γίγαντας έπρεπε να υπογράψει άμεσα κάποια χαρτιά για να προχωρήσουν τα διαδικαστικά του καταστήματος και όλοι τον έψαχναν.
Αυτή η αναστάτωση τράβηξε και το δικό μου ενδιαφέρον για τον Γίγαντα, αφού η παρουσία του έμοιαζε να είναι ηγετική κάτι σαν του Λάγιος Ντεταρι όταν έπαιζε στον Ολυμπιακό που όλοι οι συμπαίχτες του έψαχναν να τον βρούνε…..
Ξαφνικά ακούστηκε δυνατά από κάποιον υπάλληλο. ” There is Giant…. he is coming”
Όλοι εκεί κοντά γυρίσαμε να δούμε επιτέλους τον ηγέτη Giant αλλά αντί για τον GIANT φάνηκαν τέσσερις υπάλληλοι να έρχονται με γρήγορο βήμα προς την oriental(μοντέλο) υπάλληλο του καταστήματος. Που ήταν όμως ο GIANT;
Οι τέσσερίς υπάλληλοι που ήταν θηριώδεις και πληθωρικοί σαν παίχτες του Αμερικάνικου Football άνοιξαν σαν να είχαν χορογραφηθεί σε σχηματισμό βεντάλιας και από την μέση της διάταξης ξεπρόβαλε ο GIANT!
Διάβασα με ενδιαφέρον το καρτελάκι του, έγραφε « JOHN GIANT, Manager»
Ο Giant(Γίγαντας) ήταν ασιατικής καταγωγής 1.49 στο ύψος με πάρα πολύ μικρή πλάτη και πάρα πολύ αδύνατος.
Με ένα ιδιαίτερο κούρεμα που είχε κάτι από Mohican και πολύ λεπτή φωνή απευθύνθηκε στην oriental femme fatale εγκάρδια ”What’s up Julie”. H Julie του απάντησε κοφτά ”you have to sign these papers GΙΑΝΤ” δίνοντας του ένα μικρό πακέτο από έγγραφα. O GIANT έβγαλε με ξεχωριστό στιλ γιγαντιαίου manager το στύλο του και άρχισε να υπογράφει. Οι τέσσερις γεροδεμένοι υπάλληλοι που μάλλον είχαν μόλις προσληφθεί στο κατάστημα παρακολουθούσαν τον GIANT να βάζει υπογραφές με ιδιαίτερο σεβασμό και θαυμασμό. Ο GIANT καθάρισε με τις υπογραφές, ξαναμπήκε στο σχηματισμό τον νταγλαράδων και έφυγε με άψογο στιλ. Το ίδιο έκανα και εγώ, πηγαίνοντας στο καφέ του πολυκαταστήματος, καμιά φορά τα πράγματα δεν είναι όπως τα φαντάζεσαι σκέφτηκα…
Ζήτησα από την κοπέλα του καφέ ένα espresso macchiato, αλλά δυστυχώς δεν υπήρχε, εδώ στον Καναδά δεν έχει και τόσο κατανάλωση, τέλος πάντων δεν πειράζει είπα και πήρα έναν αμερικάνικο. Κάθισα στο τραπέζι …σκέφτηκα τον JOHN GIANT, βάφτισα τον αμερικάνικο σε espresso macchiato και φαντάστηκα ότι βρισκόμουνα στην fontana di trevi. Δεν βαριέσαι… τελικά τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται αλλά όπως θέλουμε να τα δούμε σκέφτηκα.….και απόλαυσα τον καφέ βάζοντας το smartphone να παίζει ιταλική μουσική!
Για να βρείτε τον Γρηγόρη Τερζάκη στο facebook, πατήστε εδώ.
