Από τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο

Κάποιοι που γνώριζαν τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, βιάστηκαν να τον πεθάνουν. Δεν ήταν λίγες φορές που μέσα στο διαδίκτυο κυκλοφόρησε η είδηση του θανάτου του. Ο Κώστας Τσάκωνας όμως ήταν εν ζωή και γέλαγε που κορόιδεψε αυτούς και το χάρο για άλλη μια φορά. Χθες όμως δεν ήταν ψέμα, αφού προχθές το απόγευμα, χτυπημένος από την επάρατο νόσο άφησε την τελευταία του πνοή, αφήνοντας παρακαταθήκη το πλήθος στιγμών που μας έκανε να γελάσουμε...

Ο Κώστας Τσάκωνας ήταν ένας παρεξηγημένος ηθοποιός. Κάποιοι τον λάτρευαν, κάποιοι που δε γούσταραν το μερικές φορές ακραίο χιούμορ του, δεν τον έβλεπαν με τίποτα. Ανήκω φυσικά στους πρώτους.

Η ιδιαίτερη φωνή του και το ατακαδόρικο του χιούμορ ήταν δυο στοιχεία που τον έκαναν πάντα να ξεχωρίζει. Κάνεις δεν πρόκειται να ξεχάσει τις ταινίες που σε ρόλο μάστορα, έχοντας δίπλα του τον Τάσο Κωστή, σκόρπισε άφθονο γέλιο. Είτε μ΄αυτά που μ΄αυτά που πάθαινε, είτε με αυτά που έλεγε, είτε με το ξύλο που έριχνε στον γκαφατζή βοηθό του. Η ''Μεγάλη απόφραξη και η Κλασική περίπτωση βλάβης'' είναι οι δυο ταινίες που όποτε τις φέρνω στη μνήμη μου, μου ξεφεύγει πάντα ένα χαμόγελο...

Αυτό, πάντως, που ξεχώριζαν όλοι όσοι γνώριζαν από κοντά τον αποθανόντα ηθοποιό ήταν ο καλός του χαρακτήρας. Ήταν ένας άνθρωπος απλός, χιουμορίστας, γνήσιος και δοτικός. Παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, ο Κώστας Τσάκωνας δε σταμάτησε να στηρίζει τα δυο ανάπηρα αδέρφια του, αφού το 2011 τους κόπηκε το προνοιακό επίδομα. Από τότε ουσιαστικά, ο μεγάλος μας κωμικός ζούσε τα δυο του αδέρφια. Η μεγάλη του ανησυχία ήταν τι θα γίνουν όταν ό ίδιος φύγει από τη ζωή.

Λίγα χρόνια πριν, είχε πάθει ένα τρομερό άτυχημα στο δρόμο, κάθως ένα δέντρο που ξερίζωναν εκείνη τη στιγμή, έπεσε στο διερχόμενο μηχανάκι του και τον τραυμάτισε στο κεφάλι, προκαλώντας του απώλεια μνήμης. Το πρόβλημα αυτό δεν του επέτρεπε να δουλέψει στο θέατρο.

Για όλους εμάς που μεγαλώσαμε στα 90s, o Kώστας Τσάκωνας θα είναι πάντα ένας θρύλος που δεν μπορεί να τον ακουμπήσει κανένας...Για όλους εμάς που καταλαβαίνουμε τη διαφορά του αστείου από το γελοίο. Για όλους εμάς που δε γελάγαμε με τον Ταμτάκο εκείνη την εποχή. Για όλους εμάς που δε γελάμε με τα αστεία του Φιλιππίδη. Για όλους εμάς που πριν λίγο καιρό  χάσαμε τον Σάκη Μπουλά και τον Τόνι Άντονι...

Ο Κώστας Τσάκωνας ήταν ένας χαρισματικός άνθρωπος από αυτούς που βγαίνουν μια φορά στα 100 χρόνια. Λένε ότι οι μεγάλοι δε φοβούνται το θάνατο. Έτσι φαίνεται...''Λέλα (η γυναίκα του) έλα να δεις που έφτιαξα το τριώροφο'' ήταν τα τελευταία λόγια του μεγάλου κωμικού...

Για να βρείτε τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο στο facebook, πατήστε εδώ.