Από τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο
Αν και οι περισσότεροι ψηφίζουν αβλεπί τα Χριστούγεννα, εγώ χωρίς δεύτερη σκέψη τάσσομαι υπέρ του Πάσχα. Για 5 απλούς λόγους…
Το Πασχαλιάτικο κλίμα δεν είναι fake όπως αυτό των Χριστουγέννων
Δε μας φτάνει η υπάρχουσα υποκρισία, έχουμε να αντιμετωπίσουμε και αυτή των Χριστουγέννων. Τα ψεύτικα χαμόγελα, τα ψεύτικα βιολιά, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Όλοι παριστάνουν τους χαρωπούς νοικοκύρηδες, αλλά από μέσα μπορεί να είναι άδειοι. Το Πάσχα υπάρχει θλίψη. Αυτή τουλάχιστον είναι αληθινή.
Ο εορτασμός του Πάσχα διαρκεί όσο πρέπει, όχι όπως τα Χριστούγεννα που γιορτάζονται από τα μέσα του Νοέμβρη
Δεν ξέρω ποιος σκέφτηκε αυτή την πατέντα, αλλά το να στολίσεις ένα δέντρο στο Σύνταγμα από τις 15 Νοεμβρίου δεν σημαίνει ότι έχουμε και Χριστούγεννα. Ειδικά αν την επόμενη μέρα οι συγκεντρωμένοι στη Σταδίου έχουν δημιουργήσει κυκλοφοριακό χάος. Κάθε πράγμα πρέπει να γιορτάζεται στην ώρα του και να διαρκεί όσο του αρμόζει. Εάν είχαμε 2 μήνες χιόνια, θα είχαμε σιχαθεί και το χιόνι.
Το Πάσχα χαιρόμαστε είτε την πόλη μας, είτε τα εξοχικά μας.
Ίσως είναι και το σημαντικότερο. Κατά τη διάρκεια του Πάσχα, μια μεγάλη πόλη έχει τόσους κατοίκους όσους πραγματικά χρειάζεται για να είναι όμορφη. Γενικά γίνεται σωστή κατανομή κατοίκων παντού. Η υπεραριθμία πάντα έβλαπτε, βλάπτει και θα συνεχίσει να βλάπτει.
Το Πάσχα έρχεται χωρίς τυμπανοκρουσίες.
Ούτε που καταλαβαίνεις πότε φτάνει η Μεγάλη Εβδομάδα. Κάποιες φορές το αντιλαμβάνεσαι λίγες μέρες πριν. Τα απλά είναι πάντα πιο όμορφα, χωρίς πολλά χειροκροτήματα χωρίς πολλά στολίδια.
Το Πάσχα δε νιώθεις ότι μεγάλωσες.
Νομίζω ότι τα Χριστούγεννα είναι για τα παιδιά. Απορώ γιατί χαίρονται κάποιοι όταν αλλάζει ο χρόνος. Όσο και αν θέλουμε να μένουμε μακριά από αριθμούς και ''νούμερα'', δεν καταφέρνουμε τίποτα από τα δυο. Ειδικά οι πρώτοι έχουν τον τρόπο να βασανίζουν αρκετούς. Την πρωτοχρονιά προσθέτεις ένα έτος, το Πάσχα πας μια ωραία βόλτα στην εξοχή. Προτιμώ τη δεύτερη λύση.
