Από τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο
Πρωτοείδα τον Δημήτρη Διαμαντίδη σ΄έναν αγώνα του Ηρακλή με τον Παναθηναϊκό. Οι συνεργασίες του με τον Λάζαρο Παπαδόπουλο, η διορατικότητα του και οι φοβερές του άμυνες με εντυπωσίασαν. Αναρωτήθηκα πως ήταν δυνατόν αυτός ο παίχτης να μην είχε επιλεγεί για τις μικρές εθνικές. Δυστυχώς τα τσακάλια της ΕΟΚ που λίγα χρόνια πριν είχαν αγνοήσει το ταλέντο του Παπαλουκά, είχαν κάνει το ίδιο και στην περίπτωση του ''Μήτσου''.
Ο Ζοτς, όμως, δεν κόλλαγε μπρίκια. Το κοφτερό μάτι του Ομπράντοβιτς εντόπισε το ταλέντο του νεαρού Καστοριανού και τον έφερε στον Παναθηναϊκό. Πάνω του έχτισε μια ολόκληρη αυτοκρατορία που σάρωσε τα πάντα στο ελληνικό και ευρωπαϊκό μπάσκετ. Ο Διαμαντίδης είχε μοναδική ικανότητα να κάνει τους συμπαίχτες τους καλύτερους. Οι φοβερές του πάσες και η εξαιρετική εκτέλεση του pick n roll ήταν κάτι πρωτόγνωρο για το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Οι συνεργασίες του με το Μάικ Μπατίστ ήταν παροιμιώδεις και κανονικά θα πρέπει να διδάσκονται σε σεμινάριο.
Ο Δημήτρης Διαμαντίδης για πολλά χρόνια αποτέλεσε τον κορυφαίο αμυντικό της Ευρώπης, βασιζόμενος στα τεράστια χέρια του και την ευφυΐα του. Προσωπικά, όσα χρόνια βλέπω μπάσκετ, δεν έχω δει παίχτη ανάλογης ευφυΐας. Ο Μητσάρας λειτουργούσε σαν υπολογιστής. Έπαιρνε τη σωστή απόφαση, προέβλεπε που θα πάει ο αντίπαλος, μυριζόταν το λάθος, γενικότερα ήταν ο άνθρωπος με το αλάθητο ένστικτο. Ήταν ο άνθρωπος που μαζί με τον Ομπράντοβιτς (με την υποστήριξη φυσικά των Γιαννακόπουλων) κατέστησαν τον Παναθηναϊκό ως την πιο επιτυχημένη ομάδα του ελληνικού αθλητισμού.
Με βασικό πυλώνα τον 3D, o Παναθηναϊκός κατέκτησε τα 3 από τα 6 κύπελλα πρωταθλητριών της ιστορίας του. Αυτό όμως επίσης που κάνει ξεχωριστό τον πρώην πια αρχηγό του ''τριφυλλιού'', ήταν ο χαρακτήρας και η ψυχή του. Όταν αποχώρησε από τον σύλλογο ο Ομπράντοβιτς, η ομάδα εμφάνισε συμπτώματα διάλυσης. Ο Διαμαντίδης, όμως, παρά τις προτάσεις που είχε δεν άφησε τον ΠΑΟ στα κρύα του λουτρού. Μαζί με τον Τσαρτσαρή παρέμειναν στην ομάδα και την κράτησαν σε υψηλό επίπεδο. Ένα χρόνο μετά, συγκίνησε πολύ κόσμο, όταν ρωτήθηκε αν θα μείνει και την επόμενη χρόνια. ''Που να πάω ρε παιδιά, εδώ είναι η οικογένεια μου…'' ήταν η απάντηση του.
Χθες ήταν η τελευταία φορά που είδαμε τον Δημήτρη Διαμαντίδη να αγωνίζεται. Ο χρόνος είναι αμείλικτος για όλους. Είναι ο μόνος που δεν νίκησε ο μεγάλος...
