Από τη Ρίτσα Στάμου
Ναι, τις φοβάστε, αλλά δεν κατάλαβα ποτέ και το γιατί...
Ο έρωτας, η σχέση, αγόρια μου, δεν είναι Πανελλήνιες, να κερδίσουν οι καλύτεροι.
Δεν είναι ανταγωνισμός, ούτε διαγωνισμός. Η έξυπνη γυναίκα δεν ήρθε στη ζωή σας, για να σας ακυρώσει, ούτε να σας «καπελώσει», ούτε να σας κάνει να νιώσετε μειονεκτικά. Ήρθε όπως θα ερχόταν μια οποιαδήποτε γυναίκα. Σας γουστάρισε (τη γουστάρατε κι εσείς, ναι) και ήρθε. Τυχαίνει να είναι και έξυπνη. Ναι, και; Τόσο το καλύτερο.
Τι παθαίνετε μόλις συναντήσετε έξυπνη γυναίκα; Εύστροφη, τσαχπίνα, πνευματώδη, με χιούμορ, με ευφράδεια λόγου... Τι σας πιάνει και θέλετε ή να την υποτάξετε ή να την αποτάξετε και να βρείτε άλλη, κάπως πιο αφελούλα να το πω; Αντί να χαλαρώσετε, σφίγγεστε. Ανήκουστο, κατά τη γνώμη μου. Βρε, η έξυπνη η γυναίκα θα σας διώξει πολλές σκοτούρες απ’ το μυαλό, θα σας βρει λύσεις σε ζητήματα, που σας απασχολούν, κάποιες φορές, μάλιστα, θα σκεφτεί και πριν από σας για σας. Και όλα αυτά όχι για να βγει εκείνη μπροστά, να φανεί πιο σοφή, να διακριθεί. Όχι. Έτσι το βλέπετε εσείς. Επειδή σας αγαπάει θα το κάνει. Για να σας απαλλάξει από όσες περισσότερες έννοιες μπορεί. Αλλά πού εσείς. Το χαβά σας. Έξυπνη γυναίκα; Μακριά! Αχ. Τι δείχνει αυτό, ξέρετε; ΞΕΡΕΤΕ; Σας αφήνω να το απαντήσετε μόνοι σας. Μάλλον όχι, θα το πω. Δείχνει συμπλέγματα...
Με τρόμο διαβάζω ότι οι άντρες γοητεύονται μεν από τις έξυπνες γυναίκες, αλλά όχι για να κάνουν και σχέση (ε, ναι, μην το παρατραβάμε, πού να τρέχετε τώρα κάθε μέρα σε αγώνα για διαρκή επιβεβαίωση της ανωτερότητάς σας, ε; Κάπως έτσι;) Ίσα ίσα, ένα δύο ραντεβού. Μόλις διαπιστώσετε ότι το IQ της είναι υψηλό, παίρνετε μαύρο δρόμο (διαβάζω, πάντα). Αν είναι και υψηλότερο απ’ το δικό σας, μπορεί να οδηγηθείτε και στην ψυχανάλυση, δεν ξέρω.
Υπάρχουν, ωστόσο, και κάτι τύποι θαρραλέοι, αδίστακτοι, που το προχωρούν το θέμα. Και λένε «ναι, θα τολμήσω, θα κάνω σχέση με την έξυπνη γυναίκα». Και κάνουν. Για κάμποσο. Στις περισσότερες περιπτώσεις, που γνωρίζω, όμως, ο πανικός και η αντίδραση έρχονται σχετικά σύντομα. Θέλετε δεν θέλετε, αγόρια, η συνύπαρξη καταντά πολύ ανταγωνιστική, για να είναι αληθινή.
Είστε σε συντροφιά, τρώτε, πίνετε, χαίρεστε. Λέει η σύντροφός σου τα επιτυχημένα της, λιώνουν όλοι απ’ τα γέλια κι ο μόνος ξινισμένος είσαι εσύ. Γέλα, βρε, τι σου ζητάνε. Ο άνθρωπός σου σολάρει. Δείξε κι εσύ λίγη περηφάνια (και όχι προκατάληψη).
Πάει καλά στη δουλειά της. Καριέρα, χρήμα, επιτυχία, δόξα. Σε πιάνουν τα νεύρα σου. Κάνεις ότι το πρόβλημα είναι που δεν είχες καθαρές κάλτσες το πρωί, αλλά άλλο σε καίει. Σε καίει που διαπρέπει. Κι ας μην το κάνει σε βάρος σου. Κι ας θα ’πρεπε κανονικά να καμαρώνεις και να λες «αυτή η γυναίκα είναι δική μου».
Έρχεται φίλη σας να ρωτήσει τι να κάνει με θέμα της. Ρωτάει πρώτα την καλή σου... Εκρήγνυσαι. Γιατί δεν ρώτησε πρώτα εσένα! Ε, καλά τώρα. Ψάχνεις αφορμές. Απόλαυσέ την να αναπτύσσει επιχειρήματα. Μην στραβώνεις!
Αυτά είναι ορισμένα παραδείγματα που οδηγούν σε ένα και μοναχό συμπέρασμα. Δεν μπορείς να το διαχειριστείς. Πρέπει να αποχωρήσεις. Και, εντάξει, να φύγεις από την έξυπνη γυναίκα, άντε, να το καταλάβω (αλλά όχι και να το αποδεχτώ). Αλλά πρόσεχε πώς θα φύγεις. Με αξιοπρέπεια, μην φανερώσεις ταπεινά ένστικτα, δεν θα είναι τιμητικό για σένα...
Αλλά θα σε ρωτήσω κι αυτό: πού υπολογίζεις πως θα περάσεις καλύτερα;
Όποια κι αν είναι η απάντησή σου, να θυμάσαι πάντα ότι μια έξυπνη γυναίκα μπορεί να αποδειχθεί τόσο έξυπνη, ώστε να μην σε αφήσει να δεις μέχρι πού φτάνει η εξυπνάδα της (αν σε γουστάρει τόσο πολύ, που δεν θα θέλει να σε φοβίσει – κλείσιμο ματιού)
