Από τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο

Ήταν φανερό από καιρό πως η συνεργασία του Παναθηναϊκό με τον Αντρέα Στραματσόνι θα λάμβανε άδοξο τέλος, αφού η αγωνιστική κατάσταση της ομάδας ήταν συνεχώς επιδεινούμενη.  Είμαι σίγουρος, πάντως, ότι πολλοί από εμάς θα θυμόμαστε για πάντα τον Ιταλό τεχνικό.  Τρεις είναι λόγοι για τους οποίους θα μείνει στη δική μου μνήμη.

Ήταν ιδιαίτερα συμπαθής

Παρά το γεγονός ότι o Παναθηναϊκός απέτυχε σε όλους τους στόχους του, δεν προκάλεσε την αντιπάθεια των οπαδών της ομάδας. Ίσως γιατί φαινόταν ότι δεν κορόιδευε και απλά δεν μπορούσε. Ίσως γιατί το παρουσιαστικό του σε έκανε να τον συμπαθήσεις. Ίσως γιατί συνέπασχες μαζί του, βλέποντας τις εκφράσεις του στον πάγκο. Αν ήταν άλλος μετά από τόσες αποτυχίες, θα είχε ακούσει πολύ χειρότερα πράγματα.

Η πρωτοφανής εμπιστοσύνη διοίκηση σε προπονητή που δεν έχει πετύχει τίποτα.

Αν και ο Ιταλός τεχνικός δεν είχε και το καλύτερο όνομα στη χώρα του, ο Αλαφούζος τον πίστεψε. Ακόμα και όταν η μια αποτυχία ερχόταν μετά την άλλη, στηρίχθηκε από τη διοίκηση όσο λίγοι. Τα τελευταία 15 χρόνια μόνο ο Φερέιρα (αυτός κορόιδευε) στηρίχθηκε τόσο, που στην τελική είχε και μεγαλύτερο όνομα.  Μετά το κάζο από τον ΟΦΗ, ο Αλαφούζος με βαριά καρδιά πήρε τελικά τη μεγάλη απόφαση.

Η περίφημη ζακέτα του

Ήταν τόσο μεγάλη η αδυναμία του Στραματσόνι σ΄αυτή τη ζακέτα,  που τη φόρεσε ακόμα και  μια νύχτα που έσκαγε ο τζίτζικας. Ήταν τέλη Ιουλίου όταν ο ΠΑΟ υποδέχτηκε στη Λεωφόρο την ΑΪΚ. Η θερμοκρασία ήταν  γύρω στους 35 βαθμούς.  Ο Ιταλός τεχνικός όμως δεν αποχωρίστηκε τη ζακέτα του. Ίσως νόμιζε ότι η ομάδα του έπαιζε στη Στοκχόλμη. Είναι αυτό που λέμε αλλού πατάω, αλλού βρίσκομαι.

Για να βρείτε τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο στο facebook, πατήστε εδώ