Από τη Λένα Καλλιπολίτη
Δεν έχω ζήσει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες ή εν γένει του κόσμου "του δημοκρατικού τόξου" ως είθισται να αποκαλούν και τα κόμματά τους οι βουλευτές- νοούμενων των χωρών της αστικής δημοκρατίας- και δεν γνωρίζω τι συμβαίνει εκεί. Ω! μόλις έγραψα την λάθος λέξη "ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ". Δεν γνωρίζεις; Μα πώς είναι δυνατόν! Τη σήμερον όλοι γνωρίζουν όλους και όλα και εξ αυτού έχουν άποψη επί παντός επιστητού χωρίς αυτό να δικαιολογείται ούτε από προσωπική εμπειρία ούτε από εξειδικευμένη γνώση. Δημοκρατία δεν έχουμε;
E, ναι λοιπόν, όλοι θα έχουμε άποψη και θα την εκφράζουμε ελεύθερα! Στο πλαίσιο αυτό, αμέτρητες εκπομπές που μιλάνε για τα κόκκινα δάνεια, τους πλειστηριασμούς, τα μνημόνια, πώς θα βγούμε από την κρίση, εγκλήματα και άλλα τέτοια φλέγοντα θέματα με δημοσιογράφους αμετροεπείς ξερόλες που δεν έχουν καν μελετήσει το θέμα πριν το παρουσιάσουν, που κάνουν επιδερμικές ερωτήσεις και δεν αφήνουν τον συνομιλητή τους να τους απαντήσει "γιατί ο τηλεοπτικός χρόνος είναι περιορισμένος". Μα αν είναι περιορισμένος ο χρόνος μην ανοίγεις το θέμα, χρυσό μου, δεν είναι η οικονομική πορεία της χώρας συνταγή μαγειρικής που αν δεν ακούσει ο άλλος την ποσότητα του αλατιού και βγει ανάλατο το φαγητό δεν έσταξε και η ουρά του γαϊδάρου!!
Το δε πιο λυπηρό είναι όταν βλέπεις επιστήμονες λ.χ. ψυχολόγους να κάνουν διάγνωση χωρίς να έχουν έρθει σε επαφή με τον ασθενή, δικηγόρους να λύνουν νομικά θέματα χωρίς να έχουν εξετάσει τον φάκελο της δικογραφίας, με στόχο φυσικά να βγουν στο γυαλί μήπως και τσιμπήσουν κανένα πελατάκι. Αποτέλεσμα; ελλιπής ενημέρωση που τελικά οδηγεί στην παραπληροφόρηση. Το κακό μας το χάλι που μόλις περιέγραψα μεταφέρεται και στο διαδίκτυο: στη χώρα του "ότι δηλώσεις είσαι" διαβάζεις κάτι βαρύγδουπους πηχυαίους τίτλους σε άρθρα τύπου "Ο Ελληνάρας εν δράσει" μέσα στο οποίο χωρίς έρευνα και χωρίς να επικαλείται τις πηγές του, "ο δημοσιογράφος" εκφράζει άποψη για το αν πχ είμαι απόγονος ή όχι των αρχαίων Ελλήνων. Έτσι έχουσα η κατάσταση στον δημόσιο λόγο δημιουργείται η εντύπωση στον καθένα από εμάς ότι μπορούμε να έχουμε άποψη επί παντός επιστητού και μάλιστα να την εκφράζουμε και δημόσια μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης χωρίς να μπούμε στον κόπο να την αιτιολογήσουμε και να την φιλτράρουμε. Πόσες φορές έχω διαβάσει σχόλια αναγνωστών ηλεκτρονικών εντύπων που αφορούν από εγκλήματα, πολιτικά θέματα μέχρι την προσωπική ζωή των τηλεοπτικών σταρ λχ. οτι το έγκλημα το διέπραξε η σύζυγος του θύματος και όχι κάποιος τρίτος και τώρα υποκρίνεται ότι ψάχνει τους δολοφόνους του συζύγου της ή ότι ο Βγενόπουλος δεν πέθανε αλλά διέφυγε σε τρίτες χώρες ή ότι στο διαζύγιο Λιάγκα- Σκορδά υπάρχει απιστία του ενός ή του άλλου. Οι αναγνώστες- απλοί χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης οδηγούνται άκριτα σε συμπεράσματα ανεδαφικά, χωρίς ουσιαστικά επιχειρήματα, με απόψεις που τις εκφράζουν δημόσια και θίγουν τις προσωπικότητες στις οποίες αφορούν.
Επειδή λοιπόν,"εν αρχή ην ο λόγος", καλό θα ήταν, όποιοι έχουν δημόσιο λόγο- και τώρα πλέον έχουμε όλοι- να πάψουν να βιάζουν τη λογική μας, τον ορθό λόγο, τον ορθολογισμό μας και ό,τι γράφουν και ξεστομίζουν να είναι επαρκώς τεκμηριωμένο, διότι δεν λένε την μπούρδα τους σε μια ιδιωτική συζήτηση, αλλά την εκφράζουν δημόσια, έτσι κάθε άποψη θα γίνει σεβαστή. Στην αντίθετη περίπτωση, αυτό δεν λέγεται δημοκρατία και ελευθερία της γνώμης αλλά ασυδοσία. Άλλωστε όσο αντιδημοκρατικό είναι να έχεις την πληροφόρηση που επιλέγει η κυβέρνηση από ένα μέσο ενημέρωσης άλλο τόσο είναι να ακούγονται αναρίθμητες πληροφορίες χωρίς να αναφέρουν την πηγή τους και απόψεις χωρίς τεκμηρίωση ώστε να εξετάσει ο δέκτης της πληροφορίας ή της άποψης την αξιοπιστία της.
