Από τον Σπύρο Τσιώτση
Με το θάνατο του Φιντέλ Κάστρο, ήρθαν ξανά στην επικαιρότητα και οι 638 απόπειρες που έκαναν εναντίον του οι Αμερικάνοι. Πέρα από ότι δεν έγιναν όλες αυτές οι απόπειρες από τους ίδιους τους Αμερικάνους αλλά και από Κουβανούς αντικαθεστωτικούς, ο αριθμός αναλογικά δεν είναι μεγάλος για 50 χρόνια. Όταν είσαι ηγέτης, ανεξάρτητα από την ιδεολογία, με τόσους εχθρούς, είναι λογικό να δεχτείς πολλές απόπειρες ενάντια στη ζωή σου. Ο Χίτλερ πχ είχαν αποπειραθεί να τον δολοφονήσουν, όταν άρχισαν να χάνουν οι ναζί, δεκάδες φορές σε 2-3 χρόνια. Ο Ελληναράς όμως έσπευσε να χλευάσει μια υπηρεσία πληροφοριών όπως η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών, αβίαστα. Το περίεργο της υπόθεσης είναι ότι εντελώς συμπτωματικά έχει και δίκιο. Και λέω και συμπτωματικά γιατί αν κανείς ήξερε, μόνο τις γνωστές γκάφες των ΗΠΑ στον τομέα αυτό, ο αριθμός θα του φαινόταν φυσιολογικός. Τελικά ίσως το ερώτημα που θα πρέπει να θέσουμε μήπως οι Αμερικάνοι είναι λίγο ΘΟΥΒΟΥ; Ενώ οι δικοί μας ΘΟΥΒΟΥ δουλεύουν αθόρυβα, συλλέγοντας πληροφορίες για τους πάντες;
Ας ξεκινήσουμε από τους Αμερικάνους και μια λίστα των πιο καυτών επιτυχιών τους σε διάφορες μυστικές επιχειρήσεις. Ο κόλπος των χοίρων ας πούμε όπου είχαν τη φαεινή ιδέα να καταλάβουν την Κούβα με 1.200 άντρες. Θα πει κάποιος ναι ο Κάστρο το έκανε με μόλις 82. Την πρώτη φορά τον είχαν συλλάβει όμως και είχε περισσότερους από 82. Νόμιζαν ότι οι Σοβιετικοί είχαν πιο προηγμένη τεχνολογία, ενώ ουσιαστικά έκλεβαν τα μυστικά των ΗΠΑ, πάνω στις νέες τεχνολογίες και τις βελτίωναν. Ήταν δε τέτοια η ανικανότητά τους που όταν ένας Ρώσος πράκτορας το αποκάλυψε στους Γάλλους και αυτοί στους Αμερικάνους, οι τελευταίοι δεν πίστευαν τα βατραχάκια (υπόθεση Farewell). Μετά συνέχισαν την επιτυχία τους στη Μέση Ανατολή εξοπλίζοντας τους μουτζαχεντίν που μετά έγιναν ταλιμπάν. Στη χώρα μας 25 και χρόνια δεν μπόρεσαν με την τρομοκρατία να κάνουν αυτό που έκαναν οι Βρετανοί σε 2-3 χρόνια. Την 11η Σεπτεμβρίου δεν τη σταμάτησαν αν και γνώριζαν; Μετά, έδωσαν κάτι μουσαντένιες φωτογραφίες, στον Πάουελ για να πει ότι στον ΟΗΕ ότι είναι όπλα μαζικής καταστροφής. Ο Οσάμα που τους ξέφυγε όταν πήγαν να τον πιάσουν στο Αφγανιστάν, όταν τελικά τον βρήκαν ύστερα από χρόνια στο Πακιστάν, ήταν με κάτι γυναικόπαιδα. Παρ’όλ’ αυτα έριξαν και ένα ελικόπτερο. Ο άλλος πήρε ένα σκασμό αρχεία και έφυγε. Τι γίνεται ρε; Φαντάζεστε να έβγαινε εδώ ο Κώστας ο Προκοπόγλου και να έλεγε εδώ έχω τις υποκλοπές που μου είπε ο Καραμανλής να κάνω για το πότε θα βγει το ProEvolution για playstation; Λέμε τώρα υποθετικά.
Από διάφορες σκόρπιες ειδήσεις και από τη Δίκη της Δευτέρας (Κυριάκο βάλτους να στα φτιάξουν σε ένα power point τις καταθέσεις-συνομιλίες) κατάλαβα ότι στο Ελλάντα, υπάρχει ένα μεγάλο αυτί, που ακούει συλλέγει και άμα του ζητηθεί παρέχει πληροφορίες. Τελευταίο θύμα ένας φουκαράς που έκλεψε το πορτοφόλι της μάνας του Τσίπρα και τον βουτήξαν σε χρόνο dt. Αν σε κάποιον ακούγεται αντιδημοκρατικό όλο αυτό, ίσως να έχει και δίκιο αν δεν υπάρχουν σοβαροί λόγοι να παρακολουθείται κάποιος και όχι αν ξενοπηδάει για να το χρησιμοποιήσουμε να μην βγάλει απόφαση εναντίον μας. Γκουχ γκουχ. Εγώ αυτό που εξετάζω είναι η μίζερη θεώρηση του Γέλληνα, ότι εμείς είμαστε βλάκες και οι ξένοι πανέξυπνοι. Δηλαδή ή θα είναι αυτοί κουτόφραγκοι ή εμείς ζώα. Ενδιάμεσο στάδιο δεν παίζει. Κλασικό παράδειγμα οι μεταναστευτικές ροές και οι ευκαιρίες σε πολλούς ισλαμιστές τρομοκράτες να περάσουν ως πρόσφυγες στην Ευρώπη μέσω Ελλάδος. Όταν έγιναν οι επιθέσεις εναντίον χωρών της ΕΕ, πολλοί είπαν και όντως έτσι ήταν ότι πέρασαν κάποια λελούδια και από εδώ. Μπουρδέλο!!! Αναρχία!!! Δε λειτουργεί τίποτα!!! Χμμ όχι ακριβώς. Ένας από τους εγκεφάλους στις επιθέσεις στο Βέλγιο, όντως πέρασε από την Ελλάδα και μάλιστα από την Αθήνα. Κάτω από τη μύτη μας ε; Μάλλον όχι, οι μυστικές υπηρεσίες εδώ τον εντόπισαν και έστειλαν σήμα, πριν τις επιθέσεις, στις αντίστοιχες βελγικές, Τι θέλετε να κάνουμε; Μπορούμε να τον συλλάβουμε (πλαστό διαβατήριο). Όχι αφήστε τον είπαν και έτσι χάθηκε η ευκαιρία. Το τελευταίο και ίσως πιο κρίσιμο ερώτημα είναι αφού υπάρχουν πληροφορίες για τόσα πολλά, γιατί δε χρησιμοποιούνται; Δυο λέξεις. Πολιτική ηγεσία. Δουλειά της κάθε υπηρεσίας, είναι η εκτέλεση κάποιας εργασίας. Όταν η κεφαλή κάθε υπουργείου και υπηρεσίας είναι διεφθαρμένη, οι υποθέσεις μένουν μέσα σε συρτάρια για να μην δυσαρεστηθούν πολιτικοί φίλοι. Επομένως, παλικάρια δεν είμαστε και τόσο άχρηστοι, αλλά δυστυχώς είμαστε ανίκανοι να διαλέξουμε τους σωστούς ανθρώπους για τις υψηλές θέσεις. Οι ξένοι τους διαλέγουν συνήθως και παρά τα λάθη τους και τη διαφθορά τους έχουν και επιτυχίες που συμβάλουν στην ευημερία του συνόλου.
