Από τον Σπύρο Τσιώτση

Καταραμένα social media ο κάθε Έλληνας τσοπάνης νομίζει ότι είναι digital marketing manager και προωθεί τη δουλειά του μέσω facebook και instagram. Ή για να είμαστε πιο ακριβείς νομίζει ότι την προμοτάρει, προσπαθεί να την προμοτάρει, και το μόνο που καταφέρνει είναι τον εαυτό του να σαμποτάρει (ρίμα για τα πανηγύρια συγγνώμη) Ερέθισμα για αυτό το άρθρο ήταν μια εκδήλωση ενός μαγαζιού, η κεντρική ιδέα της οποίας και ο σχεδιασμός ήταν επιεικώς προχειροδουλειά. Αν ήμασταν πιο αυστηροί θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν μία γελοία ιδέα. Αλλά με ξέρετε δεν κράζω

Στην Ελλάδα λοιπόν βαριά βιομηχανία είναι ο τουρισμός και η πιο επικερδής επιχείρηση που μπορεί να ανοίξει ένας Έλληνας είναι μία καφετέρια. Τις περισσότερες φορές ούτε αυτό δεν μπορούμε να κάνουμε σωστά ανοίγουν ένα μαγαζί, το οποίο είναι λίγο από όλα και ουσιαστικά τίποτα. Έχει καφέδες, έχει φαγητό, έχει ποτά ουάου, καταστάσεις άφτερ και στην τελική ένα τίποτα με μπόλικο καθόλου.  Φυσικά υπάρχουν και μαγαζιά που είναι σωστές επιχειρήσεις και τα προσφέρουν όλα αυτά γιατί έχουν πλάνο και οργάνωση. Αλλά τις περισσότερες φορές η φάση πάει κάπως έτσι. Ιδιοκτήτης τσοπανοτραβόλτας  και αποφασίζει ότι π.χ. κάθε Τετάρτη θα κάνει μία εκδήλωση η οποία θα λέγεται stars σούπερ Ουάου Super Boom και δεν συμμαζεύεται ξέρω εγώ τι βλακεία μπορεί να του έρθει στο κεφάλι και όλα αυτά θα ήταν πάρα πολύ ωραία. Πότε; Αν πήγαινες στο μαγαζί και είχε λογικές τιμές και ανάλογες  με τις προσφερόμενες υπηρεσίες και την οικονομική πραγματικότητα της χώρας η οποία ακόμα είναι δύσκολη.

Ρε μάγκες δεν είμαστε και δεν είστε στο Miami για να βαράτε έτσι στις τιμές. Πραγματικά τα διαφορά ονόματα που έχουνε όχι μόνο ελληνικά μαγαζιά, αλλά και οι και βραδιές τις οποίες διοργανώνουν (eventsόπως τα λένε στο χωριό μου) είναι τουλάχιστον μεγαλεπήβολα. Η κάθε τρύπα στην κάθε γειτονιά έχει το όνομα από παραδείγματος χάρη ένα κλαμπ το Μαϊάμι στην Αμερική και το ανάλογο τουπέ κάποιες φορές από τον ιδιοκτήτη και το προσωπικό του. Διότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι.

Αντί λοιπόν να έχουμε ένα αξιοπρεπές επίπεδο προσφερόμενης υπηρεσίας στους πελάτες και τιμές ανάλογα με τα λεφτά που (δεν) βγάζουμε, μας αναγκάζουν να αφήνουμε το βράδυ που θα βγούμε, το βδομαδιάτικο μας, στην όμορφη γκαρσόνα. Θα μου πεις γιατί; Σε αναγκάζει κανείς; Εγώ προσωπικά δεν καταναλώνω πολύ αλκοόλ, αλλά οι περισσότεροι από εμάς παραγγέλνουμε αρκετά για να κάνουμε και λίγο εντύπωση ως κλασσικοί νεοέλληνες. Καταλήγουμε να περνάμε την κοινωνική μας ζωή σε τρισάθλια μαγαζάκια που προσφέρουν μπόμπες, μπύρες ένα δύο ειδών (γιατί αυτές έχει το μαγαζί) υπηρεσίες από άτομα τα οποία είτε είναι αγενέστατα, είτε δεν ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους.

Τα social media και οι νέες τεχνολογίες αντί χρησιμοποιηθούν για να προωθήσουν την ήδη καλή δουλειά και το στήσιμο μιας επιχείρησης ψυχαγωγίας, χρησιμοποιούνται ως ένα είδος κουκουλώματος ένα είδος πασαλείμματος ώστε να πουλήσουμε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Πολλούς από αυτούς τους ξεβράζει το κύμα αλλά όχι πριν δαπανήσουμε στα μαγαζιά τους ένα σεβαστό ποσό. Όπως προείπα η βαριά βιομηχανία της χώρας είναι ο τουρισμός και θα πρέπει να σκεφτούμε, αν τέτοια μαγαζιά και νοοτροπία συμβάλλουν στην καλή εικόνα της χώρας προς τα έξω ή αν κάνουν ζημιά στην Ελληνική οικονομία ουσιαστικά. Διότι αυτό το μάρκετινγκ που ασκούν είναι από το χωριό και δεν το ξέρουμε