***Για κάνεις τις αγορές σου από το πρώτο ηλεκτρονικό κατάστημα στην Ελλάδα, κάνε click εδώ!***
Από τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο
Στη δεκαετία του 90' το ''Ναι ή Όχι'' ήταν ένα δημοφιλές τηλεπαιχνίδι του ΑΝΤ1 με τον Μιχάλη Τσαουσόπουλο. Στα τωρινά χρόνια ήταν ένα πεδίο μάχης. Οι μνήμες από το χαμό που προκλήθηκε από το δημοψήφισμα του καλοκαιριού είναι ακόμα πολύ νωπές. Η ένταση που δημιουργήθηκε και το δηλητήριο που εκτοξεύτηκε εκατέρωθεν, ουσιαστικά έφεραν εμφύλιο πόλεμο που απλά δεν είχε όπλα. Κάποια βέλη όμως τσάκιζαν και τις πιο δυνατές καρδιές.
Τίποτα φυσικά δε θα είχε συμβεί χωρίς τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης. Παρά τη διχαστική φύση του δημοψηφίσματος, όταν δεν υπάρχει το ανάλογο πεδίο για να εκτοξευθούν τα πυρά, η ένταση σίγουρα παίρνει πολύ μικρότερες διαστάσεις...
Πιο πρόσφατο παράδειγμα, η τρικολόρ μετατροπή της εικόνας προφίλ στο facebook εις ένδειξη συμπαράστασης στους φίλους Γάλλους. Η αλήθεια είναι ότι ήταν σοκαριστικό αυτό που συνέβη στο Παρίσι. Ίσως κάποιοι να μην καταλαβαίνουν τι έγινε, γιατί τους φαίνεται πολύ μακριά, αλλά θα πρέπει να ξέρουν ότι αφού αυτό συνέβη σ΄ένα από τα καλύτερα ''σπίτια'', μπορεί εύκολα να συμβεί και στο δικό τους. Είναι σαν να πίνεις τον καφέ σου στο Κολωνάκι και να έρθει ο τρομοκράτης και να γαζώσει όλη την πλατεία. Είναι κάτι που που δε χωράει ο νους.
Από τη μια, λοιπόν, καταλαβαίνω όλους αυτούς που άλλαξαν την εικόνα προφίλ τους για χάρη της τραγωδίας. Έστω και λίγο από την πλευρά σου, θες κάτι να προσφέρεις σ΄αυτό που θεωρείς εσύ άδικο. Από την άλλη όμως, το κατεθυνόμενο ποτέ δε μου άρεσε. Αρκετά μας έχει επιβάλλει ο κύριος Μαρκ και το παρέακι του. Γιατί να πηγαίνουμε πάντα εκεί που μας κατευθύνουν οι άλλοι. Αυτό είναι το επικίνδυνο με τα social media. Αυτή η ομαδοποίηση, που εγώ την λέω τσουβαλοποίηση που στερεί πολλά περιθώρια ατομικής πρωτοβουλίας.
Το χειρότερο είναι ότι κάποιοι (δε λέω φυσικά όλοι) επιλέγουν να αλλάξουν ή να μην αλλάξουν την εικόνα προφίλ τους με βάση τα πολιτικά τους πιστεύω. Να θες να κάνεις κάτι επειδή το νιώθεις και να μην αφήνεις τον εαυτό σου γιατί δεν ταιριάζει στα πολιτικά σου πιστεύω. Μιλάμε για ανθρώπους που χάθηκαν από τρομοκράτες που ήθελαν περάσουν το μήνυμα ότι πουθενά δεν μπορείς να κοιμάσαι ήσυχος, αν εκείνοι δεν θέλουν. Μιλάμε για ανθρώπους που μπορεί μέχρι τώρα να ζούσαν όπως εσύ και να προβληματίζονταν μ΄αυτά που προβληματίζεσαι κι εσύ τώρα. Μιλάμε για δεκάδες αθώους που δεν είχαν φταίξει σε τίποτα για να πληρώσουν κάτι. Το να βλέπω κάποιους να λένε ότι ''και σε άλλα μέρη χάθηκαν άνθρωποι, αλλά δεν τους κλάψατε'', δεν είναι επιχείρημα. Ο κάθε άνθρωπος δρα με βάση αυτό που τον αγγίζει τη δεδομένη χρονική στιγμή. Δεν μπορείς εσύ να υποδείξεις στο άλλον πότε θα κλάψει. Δεν μπορείς ακόμα και σ΄αυτη την τραγωδία, να έχεις στο μυαλό σου πως θα διχαστείς. Δεν μπορεί να βλέπεις κάθε τραγωδία με πολιτικά κριτήρια.
Δεν κατηγορώ κανέναν, λοιπόν, που άλλαξε την εικόνα προφίλ, απλά στη δική μου ιδιοσυγκρασία δεν ταιριάζει το κατευθυνόμενο. Δεν αντέχω όμως αυτούς που ακόμα και τώρα τα βλέπουν όλα μπλε η κόκκινα. Εγώ προσωπικά, μετά και το προχθεσινό χτύπημα, τα βλέπω όλα μαύρα...
