Από τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Η φυσική εξέλιξη μιας σχέσης περιλαμβάνει 3 εκδοχές. Σας τις γράφουμε κατά σειρά συχνότητας. Χωρισμός, γάμος ή θάνατος. Άλλη εκδοχή δεν υπάρχει....Όταν λοιπόν ξεκινάς μια σχέση, ξέρεις πολύ καλά ότι ένα από αυτά τα τρία θα σου συμβεί. Αφήνοντας έξω την απευχταία μακάβρια περίπτωση, ουσιαστικά η φυσική εξέλιξη μιας σχέσης είναι ο γάμος ή ο χωρισμός. Και επειδή οι περισσότεροι όταν γουστάρουν έχουν wishful way of thinking, η συνηθέστερη σκέψη που κάνουν μ΄ένα άνθρωπο που βλέπουν μέλλον, είναι ο γάμος. Ειδικά μάλιστα αν η ηλικία επιτρέπει τέτοιες σκέψεις.
Για να ονειρευτείς τη ζωή σου με κάποια, δε χρειάζεται πάντα να είναι η καλύτερη. Αρκεί να έχει κάποια χαρακτηριστικά από αυτά που ψάχνεις. Μπορεί να πέρασαν από τη ζωή σου, κάποιες που σου τα προσέφεραν όλα, αλλά το τι θα ερωτευτείς και θα αγαπήσεις δεν έχει σχέση με προσφορές. Εδώ δε μιλάμε για φιλία. Τον φίλο αρκετές φορές τον κρίνεις από την προσφορά του. Στις προσωπικές όμως σχέσεις τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Αρκεί να νιώσεις κάποιου είδους αφοσίωση και εκτίμηση για να είσαι καλά. Στην πραγματικότητα όμως αυτό είναι η μεγαλύτερη πλάνη. Η αφοσίωση και η εκτίμηση που νιώθεις, εξυπακούεται ότι πρέπει να υπάρχουν. Δε σου κάνει χάρη. Ο απαραίτητος κανόνας για αρμονική συνύπαρξη με το έτερον σου ήμισυ, είναι να το θαυμάζεις. Αν λοιπόν το θαυμάζεις, θα κυριαρχήσουν όλα αυτά. Αφοσίωση, εκτίμηση και σεβασμός είναι πράγματα που θα γεμίζουν το καθημερινό σου πιάτο. Ωστόσο, όλα αυτά δεν εγγυώνται απολύτως τίποτα. Με την παροδική αφοσίωση και τον αιώνιο θαυμασμό, κανείς δεν έγινε ευτυχισμένος. Ευτυχισμένοι είναι όλοι αυτοί που νιώθουν ότι τους αγαπούν. Η μεγαλύτερη ευχαρίστηση για ένα άνθρωπο είναι να μπορεί να πάρει και να δώσει αγάπη. Ακόμα μεγαλύτερη και από το sex. Ναι, οκ τo sex είναι στιγμή αθανασίας, είναι απολαυστικό και αναγκαίο. Αμα ήταν όμως το σημαντικότερο, θα δουλεύαμε μια ζωή, για να τα φάμε με πουτάνες (επαγγελματίες). Όσοι καταφεύγουν σ΄αυτή τη λύση όμως, το κάνουν από ανάγκη. Επειδή δε βρέθηκε μια στο διάβα τους που να πληροί τις προϋποθέσεις για κάτι παραπάνω.
Ξέρω ότι κάποιοι θα διαφωνήσουν μ΄αυτό που θα γράψω τώρα, αλλά εγώ το πιστεύω ακράδαντα. Οι μεγάλες αγάπες δεν τελειώνουν. Ακόμα και αν για κάποιο διάστημα πάψουν τα πράγματα να είναι όπως τα περίμενες και ραγίσει το γυαλί, κάτι θα γίνει στο μέλλον και θα υπάρχει επαναπροσέγγιση. Δεν εννοώ απαραίτητα ερωτική. Όταν αγαπάς κάποιον, θες να τον ξαναδείς. Δε διανοείσαι να μην τον ξαναδείς. Η απώλεια ενός ανθρώπου δεν συνηθίζεται , απλά εξαναγκάζεσαι να τη δεχτείς. Αν αγαπάς πραγματικά έναν άνθρωπο, θα τον ξαναδείς. Αδέρφια που δε μιλάνε για χρόνια, επαναπροσεγγίζονται γιατί τους ενώνουν δεσμοί αίματος. Αυτή είναι η πραγματική αγάπη. Η αγάπη δυο πρώην εραστών μπορεί να μη ''συνδέεται'' με αίμα, μπορεί να φτάσει όμως και αυτή σε υψηλά επίπεδα. Μπορεί να μην έχεις το ίδιο αίμα μαζί της, αλλά οι κολλημένες σάρκες σας, τα ταυτισμένα μυαλά σας και οι αδερφές ψυχές σας για τόσο καιρό δεν είναι μικρό πράγμα. Ίσως όχι το Everest, αλλά και 2-3 μέτρα πιο κάτω, είσαι σε πολύ μεγάλο υψόμετρο.
Εν κατακλείδι, αν ΕΣΥ επιλέξεις να μην ξαναδείς κάποιον άνθρωπο, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων μάλλον δεν τον αγάπησες ποτέ. Το παραδείγμα Βίσση – Καρβέλα δείχνει ότι αν μια αγάπη είναι αληθινή, δε σβήνει ποτέ. Η καραμέλα “η ζωή τα φέρνει αλλιώς” δεν ισχύει για μένα. Η ζωή μας αλλάζει, όταν αλλάζουμε εμείς...H αγάπη δεν αποτυγχάνει ποτέ. Οι άνθρωποι αποτυγχάνουν σ΄αυτήν...
Για να βρείτε τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο στο facebook, πατήστε εδώ.
