Από τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο
Είναι μερικές φορές που τα πράγματα έχουν δυο όψεις. Η εμπειρία, σου λένε κάποιοι, είναι μεγάλη υπόθεση. Αν τους ρωτήσεις όμως όλους αυτούς αν θα ήθελαν να γυρίσουν το χρόνο πίσω και να μην την έχουν, θα απαντούσαν καταφατικά. Τι να την κάνεις την εμπειρία μόνη της, άμα δεν υπάρχουν γύρω σου τα υπόλοιπα που ζητάς. Άσε που η εμπειρία είναι σημάδι ότι γερνάς. Θλιβερό προνόμιο.
Κάτι τέτοιο ισχύει και στην περίπτωση της ευφυϊας. Κι εδώ η ανάγνωση έχει δυο όψεις. Μόνο που στην περίπτωση αυτή, κανείς από τους έξυπνους δε θα ήθελε να γεννηθεί χαζός. Η αλήθεια όμως είναι ότι οι έξυπνοι υποφέρουν περισσότερο. Ειδικά οι υπερβολικά ευφυεϊς.
Συνήθως οι πολύ ευφυεϊς είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση. Δε συμβιβάζονται εύκολα και για τον εαυτό τους θέλουν πάντα το καλύτερο. Δεν είναι λίγες οι φορές μάλιστα που δείχνουν αυτοκαταστροφικές τάσεις, αφού η φύση τους τούς σπρώχνει στα πιο περίεργα μονοπάτια. Οι πολύ έξυπνοι έχουν μανία τυχοδιωκτισμού, αφού τα εύκολα δεν τους συναρπάζουν σχεδόν πότε. Μπορεί και αυτοί να έχουν κάποιες ανασφάλειες, αλλά δε φαίνονται εύκολα από τις επιλογές τους.
Διάβασα κάπου πρόσφατα ότι ένα στοιχείο ενός έξυπνου ανθρώπου είναι η αυτοκυριαρχία. Αυτή σίγουρα σε σώζει από πολλες δύσκολες καταστάσεις. Επιτρέψετε μου όμως να διαφωνήσω για το αν οι έξυπνοι διακατέχονται από αυτοκυριαρχία. Η δική μου αίσθηση είναι ότι οι έξυπνοι κουβαλάνε πιο πολλά πάθη και η αυτοκυριαρχία είναι απλά μια άγνωστη λέξη σ΄αυτές τις περιπτώσεις.
Κάτι άλλο που κάνει τη ζωή των έξυπνων πιο δύσκολη, είναι η τύχη. Λένε ότι η τύχη πάει με τους τολμηρούς, αλλά η ζωή έχει δείξει ότι πάει με τους μέτριους. Απ΄ότι φαίνεται, αυτή είναι ισορροπία της φύσης. Γιατί αν είχε ''δοθεί'' τύχη στον έξυπνο, πιθανότατα το εργόχειρο της ζωής να παρουσίαζε μεγάλη ασυμμετρία.
Το κύριο πρόβλημα των έξυπνων ανθρώπων ότι καταλαβαίνουν αυτό που θα συμβεί. Η οξυμένη αντίληψη που υπάρχει σ΄αυτούς αποτελεί τροχοπέδη για το ''τώρα.'' Πως θα ζήσεις μια μεγάλη στιγμή τώρα, όταν ξέρεις ότι είναι η τελευταία; Αν ρωτούσες ένα βλάκα, αν θα ήθελε να ξέρει τι θα του συμβεί μετά από δέκα χρόνια, θα σου έλεγε φυσικά ''ναι''. Ο έξυπνος θα προτιμούσε να μείνει στην άγνοια για ευνόητους λόγους. Του αρκεί που φαντάζεται.
Ο έξυπνος γνωρίζει όλα όσα τον αφορούν. Αν η δουλειά του έχει προοπτική, αν η σχέση του έχει μέλλον. Γνωρίζει πολύ καλά ότι δύσκολα θα βρει ανθρώπους που να τον καταλαβαίνουν. Γνωρίζει επίσης ότι εκτός από τη μάνα σου κανείς δε σε θυμάται...
Για να βρείτε τον Αλέξανδρο Κοντόπουλο στο facebook, πατήστε εδώ.
